Гар набинем ба хилвати рух чун моҳи туро

گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه ترا

Касе аз мо нагирифтааст сари роҳи туро

کسی از ما نگرفته است سر راه ترا

Ғайр май хӯрдани пинҳони ҳамаи шаб бо ағёр

غیر می خوردن پنهان همه شب با اغیار

Нест таъбир дигар , хоби саҳаргоҳи туро

نیست تعبیر دگر، خواب سحرگاه ترا

Гарчи сад шишаи дили пеши ту бар санг заданд

گرچه صد شیشه دل پیش تو بر سنگ زدند

Нишнид аз дил чун санг , касе оҳи туро

نشنید از دل چون سنگ، کسی آه ترا

Барнадорӣ ба нигаҳи длшдаҳ эйро аз хок

برنداری به نگه دلشده ای را از خاک

Ки ба мижгони ҳамаи шаб пок кунад роҳи туро

که به مژگان همه شب پاک کند راه ترا

Нури ойӣна фузун мешавад аз хокистар

نور آیینه فزون می شود از خاکستر

Абри хат кам накунад равшании моҳи туро

ابر خط کم نکند روشنی ماه ترا

Ҳар чаҳ дар хотир ман мегузарад май доне

هر چه در خاطر من می گذرد می دانی

Ғофил аз хеш кунам чун дили огоҳи туро ?

غافل از خویش کنم چون دل آگاه ترا؟

Он маии як шаб ва сӣ шаб буд ин моломол

آن مهی یک شب و سی شب بود این مالامال

Нисбатӣ нест ба ма , ҷоми шабонгоҳи туро

نسبتی نیست به مه،جام شبانگاه ترا

Ғайри афсӯси ниҳол ту надорад самарӣ

غیر افسوس نهال تو ندارد ثمری

Боди пайваста ба дастаст ҳавои хоҳи туро

باد پیوسته به دست است هوا خواه ترا

Баҳри маввоҷ буд олам аз оғӯши умед

بحر مواج بود عالم از آغوش امید

То ки дар ҳола оғӯш кашад моҳи туро ?

تا که در هاله آغوش کشد ماه ترا؟

Нест мумкин ки нагардад дилаш аз дарди ду ним

نیست ممکن که نگردد دلش از درد دو نیم

Ҳар ки соиби шунӯди нолаи ҷонкоҳи туро

هر که صائب شنود ناله جانکاه ترا