Бас ки омехтаи ноз буд рафтораш

بس که آمیخته ناز بود رفتارش

Бошад эмини з чакидани арақи рухсораш

باشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش

Гӯи биёи сайри руху зулфу банно гӯшаш кун

گو بیا سیر رخ و زلف و بنا گوشش کن

Ҳаркии дайну дил ва тоқат набӯд даркораш

هرکه دین و دل و طاقت نبود درکارش

намекунад номаи сарбастаи лаби қосид ро

می کند نامه سربسته لب قاصد را

Нақли пайғоми зи лаъли лаби шкрборш

نقل پیغام ز لعل لب شکربارش

Шабнам аз лолау гули наъл дар оташ дорад

شبنم از لاله و گل نعل در آتش دارد

Ки назар об диҳад чун арақ аз рухсораш

که نظر آب دهد چون عرق از رخسارش

Сипари ҳолаи зи ма вом сетанд хуршед

سپر هاله ز مه وام ستاند خورشید

Ҳар кҷотиғ кашад ғамза бе зинҳораш

هر کجاتیغ کشد غمزه بی زنهارش

намекунад ҳури сафи орои мижгони дрхлд

می کند حور صف آرایی مژگان درخلد

Ба умедӣ ки шавад хори сари девораш

به امیدی که شود خار سر دیوارش

Чаҳ хаёласт ки дрҳлқаҳ ислом ояд

چه خیال است که درحلقه اسلام آید

Кофариро ки буд мӯии миёни зуннораш

کافری را که بود موی میان زنارش

Булбулиро ки шикастааст азу дар дили хор

بلبلی را که شکسته است ازو در دل خار

Май ҷаҳди оташи гул чун шарари азмнқорш

می جهد آتش گل چون شرر ازمنقارش

намедиҳад мурдаи дилони рочўи дами исои ҷон

می دهد مرده دلان راچو دم عیسی جان

Чун насими саҳарии ҳарки буд бемораш

چون نسیم سحری هرکه بود بیمارش

Мо зи хори сари девори гул худ чидем

ما ز خار سر دیوار گل خود چیدیم

То насиб ки шавад васли гул бе хораш

تا نصیب که شود وصل گل بی خارش

Дил чун шишаи моро ки прихонаҳ ӯст

دل چون شیشه مارا که پریخانه اوست

Ёрб аз санги маломат ба саломати дораш

یارب از سنگ ملامت به سلامت دارش

Он қадрҳо лаби ширини суханаш дилчасб аст

آنقدرها لب شیرین سخنش دلچسب است

Ки расад пештари азгўш ба дили гуфтораш

که رسد پیشتر ازگوش به دل گفتارش

намешавад машриқи парвини з ба хиҷолати хуршед

می شود مشرق پروین ز به خجالت خورشید

Чун зи мастӣ арақ олуд шавад рухсораш

چون ز مستی عرق آلود شود رخسارش

Набарди ҷилваи хуршеди қиёмати азҷо

نبرد جلوه خورشید قیامت ازجا

Шабнамии ракаи назар банд кунад гулзораш

شبنمی راکه نظر بند کند گلزارش

Суфтаи резади гуҳари ашк ба домани соиб

سفته ریزد گهر اشک به دامن صائب

Чашми ҳаркас ки фитад бар мижаи хунхораш

چشم هرکس که فتد بر مژه خونخوارش