Дар ниқобасту назари сӯз буд дидораш

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

Оҳ азон рӯз ки бепарда шавад рухсораш

آه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Нозуки андом ниҳолӣаст марои раҳзани дайн

نازک اندام نهالی است مرا رهزن دین

Ки зи мӯии камари хеш буд зуннораш

که ز موی کمر خویش بود زنارش

Нафасӣ каз ҷигари сӯхта берун ояд

نفسی کز جگر سوخته بیرون آید

Тодми субҳи ҷазои гарм буд бозораш

تادم صبح جزا گرم بود بازارش

Лола Эй нест ки бедоғ таҷаллӣ бошад

لاله ای نیست که بی داغ تجلی باشد

Маҳмилӣ нест ки Лайлӣ набӯд дарбораш

محملی نیست که لیلی نبود دربارش

Ба ки аз кӯй харобот наёяд берун

به که از کوی خرابات نیاید بیرون

Ҳарки чун духтари зари шиша буд дарбораш

هرکه چون دختر زر شیشه بود دربارش

Ҷони инсон чаҳ хаёласт ки бетан бошад ?

جان انسان چه خیال است که بی تن باشد؟

Ин на ганҷӣаст ки барсар набӯд девораш

این نه گنجی است که برسر نبود دیوارش

Нашуд аз ҳеҷ навоеи дили соиби бедор

نشد از هیچ نوایی دل صائب بیدار

Нолаи неи магар азхўоб кунад бедораш

ناله نی مگر ازخواب کند بیدارش