Шӯхтар мешавад азхўоби гарон , мижгонаш

شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

Чун фалохан ки кунад санги сабки ҷавлонаш

چون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش

Шаҳсаворӣ ки манам грдраҳи ҷавлонаш

شهسواری که منم گردره جولانش

Офтоби азмжаҳ ҷоруб кунад майдонаш

آفتاب ازمژه جاروب کند میدانش

Барги осоиши азин хоки сияҳи косаи мҷу

برگ آسایش ازین خاک سیه کاسه مجو

Ки буд аз нафаси сӯхтагони райҳонаш

که بود از نفس سوختگان ریحانش

Мӯри саҳрои қаноати дил шодӣ дорад

مور صحرای قناعت دل شادی دارد

Ки буд дасти сулаймон ба назар занадонаш

که بود دست سلیمان به نظر زندانش

Тӯҳмати серума ба он чашми сияҳ , айн хатост

تهمت سرمه به آن چشم سیه،عین خطاست

Серума гардӣаст ки хезади зи сафи мижгонаш

سرمه گردی است که خیزد ز صف مژگانش

наме тавон боарақ рӯй ту нисбат кардан

می توان باعرق روی تو نسبت کردن

Гавҳарии ракаи зоиинаҳ буд майдонаш

گوهری راکه زآیینه بود میدانش

Сафҳаи оинаи рокоғз сӯзан зада кард

صفحه آینه راکاغذ سوزن زده کرد

То чаҳ босина маҷрӯҳ кунад мижгонаш

تا چه باسینه مجروح کند مژگانش

намеравад обилаи дасти садафи дасти бадаст

می رود آبله دست صدف دست بدست

Ранҷ мо нест ки помол кунад давронаш

رنج ما نیست که پامال کند دورانش

Офият май талабии рӯи сари худ гир ки ишқ

عافیت می طلبی رو سر خود گیر که عشق

Қаҳрамонӣаст ки аз дор буд чавгонаш

قهرمانی است که از دار بود چوگانش

Назари тарбият аз абр надорад соиб

نظر تربیت از ابر ندارد صائب

Гулистонӣ ки манам булбули хуши алҳонаш

گلستانی که منم بلبل خوش الحانش