Хат дамидааст зи лаъли лаби шикаршиканаш ?

خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

ё ба хӯни чашм сияҳ карда ақиқи Яманаш

یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش

Ин чаҳ лутфаст ки брхўд чўнзр андозад

این چه لطف است که برخود چونظر اندازد

ИўсФстон шавад азпртўи оризи баданаш

یوسفستان شود ازپرتو عارض بدنش

Оташини лаъли лаби ёр фурӯғӣ дорад

آتشین لعل لب یار فروغی دارد

Ки сухани ҳамчуи гуҳар об шавад дар даҳанаш

که سخن همچو گهر آب شود در دهنش

Юсуфиро ки ман азхили назари бозонм

یوسفی را که من ازخیل نظر بازانم

Пардаи дидаи ёқӯб буд перҳанаш

پرده دیده یعقوب بود پیرهنش

Доғи ишқ аз дили афсурдаи ағёри мҷу

داغ عشق از دل افسرده اغیار مجو

Ин Суҳайлӣаст ки бошад дили хунини Яманаш

این سهیلی است که باشد دل خونین یمنش

Яке азҷумла хуноба кашонаст Суҳайл

یکی ازجمله خونابه کشان است سهیل

Дилбариро ки манам волаи себи зқнш

دلبری را که منم واله سیب ذقنش

Ҳаргизи азсилӣ ихвон наравад бриўсФ

هرگز ازسیلی اخوان نرود بریوسف

Ончӣ аз сабза хат рафт ба барги саманаш

آنچه از سبزه خط رفت به برگ سمنش

Чашми равзани з шкрхўоб нагардад бедор

چشم روزن ز شکرخواب نگردد بیدار

Дрҳримӣ ки бихандади лаби шикаршиканаш

درحریمی که بخندد لب شکرشکنش

Гарчи дар баста ба як кас нагузоранд биҳишт

گرچه در بسته به یک کس نگذارند بهشت

Чаҳ биҳиштӣ аст гузоранд ҳарифон ба маниш

چه بهشتی است گذارند حریفان به منش

Соиби он лаб ба хамӯшӣ ҷигари олами сӯхт

صائب آن لب به خموشی جگر عالم سوخت

Точаҳ бошад намаки хандау шӯри суханаш

تاچه باشد نمک خنده و شور سخنش