Дилпазираст чунон пистаи шикаршиканаш

دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

Ки расад пештар аз гӯш ба дилҳо суханаш

که رسد پیشتر از گوش به دلها سخنش

Хати шбрнг дамидааст зи лаъли лаб ӯ ?

خط شبرنگ دمیده است ز لعل لب او؟

ё ба хӯни чашм сияҳ карда ақиқи Яманаш

یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش

Маркази доираи ъушрат ҷовид шавад

مرکز دایره عشرت جاوید شود

Бӯсае рака фитад роҳ ба кунҷи даҳанаш

بوسه ای راکه فتد راه به کنج دهنش

Офтобӣаст ки аз оби намояди дидор

آفتابی است که از آب نماید دیدار

Тан ларзанда симини зи таҳи перҳанаш

تن لرزنده سیمین ز ته پیرهنش

Дар ҳарими садафаши гавҳар бенаӣ нест

در حریم صدفش گوهر بینایی نیست

Дил ҳар кас ки науфтода ба чоҳи зқнш

دل هر کس که نیفتاده به چاه ذقنش

Ашки воҳши гуҳару анбар Соро гардад

اشک وآهش گهر و عنبر سارا گردد

Ҳарки чун шамъи бўдроаҳи дарони анҷуманаш

هرکه چون شمع بودراه درآن انجمنش

Сарви қадӣ ки ман аз ҷилва ӯ помолам

سرو قدی که من از جلوه او پامالم

Осмони сабзаи хобида буд дар чаманаш

آسمان سبزه خوابیده بود در چمنش

Мағзи ҳаркас ки зи фикри ту парешон гардад

مغز هرکس که ز فکر تو پریشان گردد

Сунбули боғ биҳиштаст парешони суханаш

سنبل باغ بهشت است پریشان سخنش

Ошиқон миннат омад қосид накашанд

عاشقان منت آمد قاصد نکشند

Ки диҳад рафтан дилҳо хабари азомднш

که دهد رفتن دلها خبر ازآمدنش

Кӣ даройад ба назари он тани симин , ки шуда аст

کی درآید به نظر آن تن سیمین، که شده است

Перҳани боли призоди зи лутфи баданаш

پیرهن بال پریزاد ز لطف بدنش

То фитодааст ба фикри сркўиши соиб

تا فتاده است به فکر سرکویش صائب

Ҳаст дилгиртар аз шоми ғарибони ватанаш

هست دلگیرتر از شام غریبان وطنش