Сарви гулзор биҳиштаст қади дилҷӯяш

سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

Лолаи боғ таҷаллӣаст рухи некӯяш

لاله باغ تجلی است رخ نیکویش

Ман ки аз рашки дили равшани худ май сӯзам

من که از رشک دل روشن خود می سوزم

Чун бубинам ки шавад оинаи ҳмзонўиш ?

چون ببینم که شود آینه همزانویش ؟

Бахяи рози ниҳони ҷавҳари шамшер шуда аст

بخیه راز نهان جوهر شمشیر شده است

Бас ки шуд оинаи пурдо ( зи д ) лами азбўиш

بس که شد آینه پردا(ز د)لم ازبویش

Хонааш гар шавад аз мавҷи ҳаводиси вайрон

خانه اش گر شود از موج حوادث ویران

Соиб он нест ки лангари бикунади азкўиш

صائب آن نیست که لنگر بکند ازکویش