Знўбҳори хати ёр ноумед мабош

زنوبهار خط یار ناامید مباش

зи ҳасани оқибати кори но умед мабош

ز حسن عاقبت کار نا امید مباش

Ба нӯши ҷодаи неш мунтаҳӣ гардад

به نوش جاده نیش منتهی گردد

Ба захми хори зи гулзор ноумед мабош

به زخم خار ز گلزار ناامید مباش

Дробрҳои сияҳи бештар буд борон

درابرهای سیه بیشتر بود باران

зи тирагии шаби тор ноумед мабош

ز تیرگی شب تار ناامید مباش

намерасида нагирад қарор дар мино

می رسیده نگیرد قرار در مینا

Ба даври хати зи лаби ёри но умед мабош

به دور خط ز لب یار نا امید مباش

Далели каъбаи мақсӯд , наъл ворун аст

دلیل کعبه مقصود، نعل وارون است

зи чини абрӯии дилдор ноумед мабош

ز چین ابروی دلدار ناامید مباش

намешавад накунад оҳи кори худ охир

نمی شود نکند آه کار خود آخر

зи оҳи синаи аФгор ноумед мабош

ز آه سینه افگار ناامید مباش

На аз баҳори хати сабз хол шуд сари сабз ?

نه از بهار خط سبز خال شد سر سبز؟

зи тухми сӯхтаи зинҳори но умед мабош

ز تخم سوخته زنهار نا امید مباش

Агар чўрштаҳи тани хешро гудохта Эй

اگر چورشته تن خویش را گداخته ای

зи фасли гавҳари шаҳсавор ноумед мабош

ز فصل گوهر شهسوار ناامید مباش

Ба офтоб расад шабнами азсҳри хезӣ

به آفتاب رسد شبنم ازسحر خیزی

зи файзи дидаи бедор ноумед мабош

ز فیض دیده بیدار ناامید مباش

Гирифт набзи хасу хор , барқи отшдст

گرفت نبض خس و خار،برق آتشدست

зи хорхори дили зор ноумед мабош

ز خارخار دل زار ناامید مباش

Ба фикри ғунчаи насим бҳормӣ уфтад

به فکر غنچه نسیم بهارمی افتد

Абаси зи бастагии корноомидмбош

عبث ز بستگی کارناامیدمباش

Ба ҷазбаи коҳрбои барги коҳро дарёфт

به جذبه کاهربا برگ کاه را دریافت

Ту низ аз кашиши ёр ноумед мабош

تو نیز از کشش یار ناامید مباش

Ба Фкроинаҳ хоҳад фитод равшангар

به فکرآینه خواهد فتاد روشنگر

зи пардаи дории зангор ноумед мабош

ز پرده داری زنگار ناامید مباش

Ба макри хеш гирифтор мешавад ғаддор

به مکر خویش گرفتار می شود غدار

зи макри олами ғаддор ноумед мабош

ز مکر عالم غدار ناامید مباش

ЗҳрФи мӯри сулаймони шукуфтаи шдсоӣб

زحرف مور سلیمان شکفته شدصائب

Дарин бисоти зи гуфтор ноумед мабош

درین بساط ز گفتار ناامید مباش