Ки рости тоби шикархандаҳои пинҳонаш ?

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟

Ки шӯри ҳашар буд гардаи намакдонаш

که شور حشر بود گرده نمکدانش

зи хӯни сайди ҳарами каъбаи доғи лола шуда аст

ز خون صید حرم کعبه داغ لاله شده است

Ҳануз ташна хӯнаст теғи мижгонаш

هنوز تشنه خون است تیغ مژگانش

Азин сайди ҷаҳон ба ҷаҳон дигар расонади маро

ازین صید جهان به جهان دگر رساند مرا

Хушо сиррӣ ки дӯди пеши пеши чавгонаш

خوشا سری که دود پیش پیش چوگانش

Ба ҳалқаи сари зулфи ту чашми бади мрсод !

به حلقه سر زلف تو چشم بد مرساد!

Ки офтоб буд равзани шабистонаш

که آفتاب بود روزن شبستانش

Ба покдоманӣ аз қайд ишқ натавон раст

به پاکدامنی از قید عشق نتوان رست

Ки чашм бар рухи Юсуф гушӯда занадонаш

که چشم بر رخ یوسف گشوده زندانش

Чаҳ оризаст ки дар офтоби зарди хазон

چه عارض است که در آفتاب زرد خزان

Баҳор мечакад аз хати ҳамчуи райҳонаш

بهار می‌چکد از خط همچو ریحانش

Ба доғи алътшм сӯхтааст сангдилӣ

به داغ العطشم سوخته است سنگدلی

Ки нест реги равони ташна дар биёбонаш

که نیست ریگ روان تشنه در بیابانش

зи ҷабҳаи арақи шарм метавон донист

ز جبهه عرق شرم می‌توان دانست

Ки сар ба меҳр ҳубобаст оби ҳайвонаш

که سر به مهر حباب است آب حیوانش

Кадоми нома соиб нагашт тай чун субҳ

کدام نامه صائب نگشت طی چون صبح

Ки офтоб нигарадед меҳри унвонаш

که آفتاب نگردید مهر عنوانش