Расидааст ба ҷое латофати баданаш

رسیده است به جایی لطافت بدنش

Ки аз насим шавад доғдори ёсуманаш

که از نسیم شود داغدار یاسمنش

Агар зи накҳати гул перҳан кунад дар бар

اگر ز نکهت گل پیرهن کند در بر

Шигифт нест ки нилӯфарӣ шавад саманаш

شگفت نیست که نیلوفری شود سمنش

Сухан чу болу пар тӯтӣон шавад сарсабз

سخن چو بال و پر طوطیان شود سرسبز

зи обдории лаъли лаби шикаршиканаш

ز آبداری لعل لب شکرشکنش

Шикваи ҳасани азин бештар наме бошад

شکوه حسن ازین بیشتر نمی‌باشد

Ки аз сапанд нахезад садо дар анҷуманаш

که از سپند نخیزد صدا در انجمنش

зи ашки шамъи тавон нақл дар гиребони рехт

ز اشک شمع توان نقل در گریبان ریخت

Ба маҳфилӣ ки бихандади лаби шикаршиканаш

به محفلی که بخندد لب شکرشکنش

Ба ин фурӯғ надорад Ямани ақиқии ёд

به این فروغ ندارد یمن عقیقی یاد

Суҳайли барги хазони дида Эйаст аз чаманаш

سهیل برگ خزان دیده‌ای است از چمنش

Ҳаловати лаби азин бештар наме бошад

حلاوت لب ازین بیشتر نمی‌باشد

Ки ҳамчуи нома сарбастааст ҳар суханаш

که همچو نامه سربسته است هر سخنش

Абири перҳан чашм мекунад Юсуф

عبیر پیرهن چشم می‌کند یوسف

Агар ба Мисри баради боди буии перҳанаш

اگر به مصر برد باد بوی پیرهنش

Чаҳ лиззатӣаст шунидан навой ҷон парвар

چه لذتی است شنیدن نوای جان‌پرور

зи мутрибӣ ки тавон бӯса дод бар даҳанаш

ز مطربی که توان بوسه داد بر دهنش

зи доми мавҷ , наҷоти ҳубоб мумкин нест

ز دام موج، نجات حباب ممکن نیست

Чигуна дил ба дар ояд зи зулфи пршкнш

چگونه دل به در آید ز زلف پرشکنش

Нашуд гушоишӣ аз роҳи гуфтугӯи соиб

نشد گشایشی از راه گفتگو صائب

Магар ба хол тавон ёфт нуқтаи даҳанаш

مگر به خال توان یافت نقطه دهنش