Чароғ ишқ намегардад аз лаҳади хомӯш

چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش

Кӣ оташи ҷигар санг мешавад хомӯш ?

کی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟

зи панди носеҳ бемағз , ишқ осӯда аст

ز پند ناصح بی مغز ،عشق آسوده است

Ки баҳрро накунад пардаи збди хомӯш

که بحر را نکند پرده  زبد خاموش

Чу шамъ кушта наларзад ба зиндагонии хеш

چو شمع کشته نلرزد به زندگانی خویش

Забон ҳар ки шуд аз ҳарфи неку бади хомӯш

زبان هر که شد از حرف نیک و بد خاموش

Ба гуфтугӯии тнк моягон мабар ғайрат

به گفتگوی تنک مایگان مبر غیرت

Ки зуд мешавад ин сайл бе мадади хомӯш

که زود می شود این سیل بی مدد خاموش

зи раҳгузори нафас тира мешавад дилҳо

ز رهگذار نفس تیره می شود دلها

зи ҳеҷ оина хиҷлат намекашад хомӯш

ز هیچ آینه خجلت نمی کشد خاموش

Шикояти ту зи афлок аз дуруштӣ туаст

شکایت تو ز افلاک از درشتی توست

Ки хоки нарм буд дар таҳи лагади хомӯш

که خاک نرم بود در ته لگد خاموش

зи қаҳти шери муруввати сипеҳри хушки мизоҷ

ز قحط شیر مروت سپهر خشک مزاج

Маро ба ҷунбиш гаҳвора мекунад хомӯш

مرا به جنبش گهواره می کند خاموش

Чунон ки Тифл ба тадриҷ мешавад гуё

چنان که طفل به تدریج می شود گویا

Забони ақл ба тадриҷ мешавад хомӯш

زبان عقل به تدریج می شود خاموش

Агар насими дам исавӣ шавад соиб

اگر نسیم دم عیسوی شود صائب

Чу ғунчаи тан ба шукуфтан намедиҳад хомӯш

چو غنچه تن به شکفتن نمی دهد خاموش