Алифи қадӣ ки манам синаи чоки болояш

الف قدی که منم سینه چاک بالایش

Сипеҳри сабзаи хобида Эйаст дрпоиш

سپهر سبزه خوابیده ای است درپایش

зи сояи сарву санавбар алиф кашад брхок

ز سایه سرو و صنوبر الف کشد برخاک

Ба ҳар чаман ки кунад ҷилваи қади раънояш

به هر چمن که کند جلوه قد رعنایش

Дили нзоргёнро зи ҷилва об кунад

دل نظارگیان را ز جلوه آب کند

Азон ҳамеша буд тозаи сарви болояш

ازان همیشه بود تازه سرو بالایش

Чу мғзпстаҳи ниҳон дар шукр шавад тӯтӣ

چو مغزپسته نهان در شکر شود طوطی

Ба гуфтугӯ чу даройади лаби шукри хояш

به گفتگو چو درآید لب شکر خایش

Назар ба кунҷи даҳонаш ки май тўондкрд ?

نظر به کنج دهانش که می تواندکرد؟

Ки хӯн бӯса занад ҷӯш май зсимоиш

که خون بوسه زند جوش می زسیمایش

зи гирди хонаи харобони ҷаҳон сиёҳ шавад

ز گرد خانه خرابان جهان سیاه شود

Ба ҳар тараф ки фитад чашми бодаи паймоиш

به هر طرف که فتد چشم باده پیمایش

Шавад зи ҳайрати саршор , пой хоб олуд

شود ز حیرت سرشار، پای خواب آلود

Фитад ба чашми Ғаззолӣ ки чашми гирояш

فتد به چشم غزالی که چشم گیرایش

Ба арзи ҳоли даҳани вонмӣ тавонам кард

به عرض حال دهن وانمی توانم کرد

Ки гирад азлби ман ҳарф , чашм гуёяш

که گیرد ازلب من حرف ،چشم گویایش

Ғизолае ки маро кардааст саҳройӣ

غزاله ای که مرا کرده است صحرایی

Сиёҳи хайма Лайлӣаст доғи савдояш

سیاه خیمه لیلی است داغ سودایش

Мудом давр занад ҷоми ошиқии соиб

مدام دور زند جام عاشقی صائب

Ки бошад аздли пари хӯни хеши саҳбояш

که باشد ازدل پر خون خویش صهبایش