Махӯр чу лолау гул , рӯй дасти соғари айш

مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیش

Ки дар рикоб насим фаност дафтари айш

که در رکاب نسیم فناست دفتر عیش

Ситораи саҳарӣу чароғ субҳдам аст

ستاره سحری و چراغ صبحدم است

Ба чашми вақти шиносони фурӯғи ахтари айш

به چشم وقت شناسان فروغ اختر عیش

Мада ба айши сбксири суҳбати ғам ро

مده به عیش سبکسیر صحبت غم را

Ки ҳамчуи шабнами гул бе бақост гавҳари айш

که همچو شبنم گل بی بقاست گوهر عیش

Ба ҳасани офияти ғам куҷо расад шодӣ ?

به حسن عافیت غم کجا رسد شادی؟

Тараби расӯл малоласту ғами паямбари айш

طرب رسول ملال است و غم پیمبر عیش

Чунон ки фитнаи олами з бода ме зояд

چنان که فتنه عالم ز باده می زاید

Ба сад ҳазор ғам обистанаст модари айш

به صد هزار غم آبستن است مادر عیش

Ба офтоб ҳаводис бисоз чун мардон

به آفتاب حوادث بساز چون مردان

Ки ҳамчуи мива хомаст сояпарвар айш

که همچو میوه خام است سایه پرور عیش

Гумони ҳуру парии доштам , надонистам

گمان حور و پری داشتم ،ندانستم

Ки деви ғам бадар ояд зи зери чодари айш

که دیو غم بدر آید ز زیر چادر عیش

Куҷост грдспоаҳи ғаму ғубори малол ?

کجاست گردسپاه غم و غبار ملال؟

Ки хокҳои ҷаҳонро кунем барсари айш

که خاکهای جهان را کنیم برسر عیش

Гузидааст мробс ки шодии айём

گزیده است مرابس که شادی ایام

Ба чашм ҳалқа мораст ҳалқа дар айш

به چشم حلقه مارست حلقه در عیش

Муқӣми гӯша ғам бош агар мусулмонӣ

مقیم گوشه غم باش اگر مسلمانی

Ки дайн заъиф шавад дар замини кофари айш

که دین ضعیف شود در زمین کافر عیش

зи доғи лолаи ошиқи мудом , маълум аст

ز داغ لاله عاشق مدام،معلوم است

Ки дили сиёҳи кндсҳбти мукаррари айш

که دل سیاه کندصحبت مکرر عیش

Ҷавоби он ғазал мавлавӣаст ин соиб

جواب آن غزل مولوی است این صائب

Зиҳии худо ки кунад марги ропимбри айш

زهی خدا که کند مرگ راپیمبر عیش