Мадаи зи даст чу гули дрбҳори соғари айш

مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیش

Ки аз шукуфа буд дар гузор , ахтари айш

که از شکوفه بود در گذار، اختر عیش

Бароти хўшдлӣ аз рӯзгор кун таҳсил

برات خوشدلی از روزگار کن تحصیل

Набастааст ба ҳам то шукуфаи дафтари айш

نبسته است به هم تا شکوفه دفتر عیش

Кунун ки риштаи борони зи ҳам наме гусалад

کنون که رشته باران ز هم نمی گسلد

Мгири шуғл дигар ғайри назми гавҳари айш

مگیر شغل دگر غیر نظم گوهر عیش

Агар гирифтаи дилии хешро ба боғи расон

اگر گرفته دلی خویش را به باغ رسان

Ки боз карда з ҳар ғунчаи бӯстон дар айш

که باز کرده ز هر غنچه بوستان در عیش

Висоли симброни шукуфаро дарёб

وصال سیمبران شکوفه را دریاب

Ки метавон шуд азин нақдҳо тавонгари айш

که می توان شد ازین نقدها توانگر عیش

Шукуфаи шоҳиди симин навбаҳорон аст

شکوفه شاهد سیمین نوبهاران است

Мапуаш дидаи азин шоҳиди смнбри айш

مپوش دیده ازین شاهد سمنبر عیش

Дарин баҳор касе мешавад баланди ахтар

درین بهار کسی می شود بلند اختر

Ки аз шукуфа кунад интихоби ахтари айш

که از شکوفه کند انتخاب اختر عیش

Ту низ хаймаи зи худ чун шукуфаи беруни зан

تو نیز خیمه ز خود چون شکوفه بیرون زن

Ки шуд сифеди бисоти замини зи чодари айш

که شد سفید بساط زمین ز چادر عیش

Сабки мгири баҳори шукуфаро зинҳор

سبک مگیر بهار شکوفه را زنهار

Ки зери ин каф пучаст баҳри гавҳари айш

که زیر این کف پوچ است بحر گوهر عیش

Баҳор аз гул ва лолааст бар ҷиноҳи сафар

بهار از گل و لاله است بر جناح سفر

Мадаи зи дасти дарин вақти танги соғръиш

مده ز دست درین وقت تنگ ساغرعیش

Фиғон ки мардуми кӯтаҳ назар наме донанд

فغان که مردم کوته نظر نمی دانند

Ки дар ниқоб шукуфааст рӯй духтари айш

که در نقاب شکوفه است روی دختر عیش

Биҳишти нақд шудааст аз шукуфа , бода биор

بهشت نقد شده است از شکوفه، باده بیار

Ки дар биҳишт ҳалоласт ҷоми аҳмари айш

که در بهشت حلال است جام احمر عیش

Махӯр зи содаи длиҳои ғами туҳидастӣ

مخور ز ساده دلیها غم تهیدستی

Ки аз шукуфа ба доман диҳад чамани зари айш

که از شکوفه به دامن دهد چمن زر عیش

Назар ба абри гуҳари бору боғ пургул кун

نظر به ابر گهر بار و باغ پرگل کن

Ки осмони взминро гирифтаи лашкари айш

که آسمان وزمین را گرفته لشکر عیش

Ба гардиши ори сабк , ратлҳои сангин ро

به گردش آر سبک،رطلهای سنگین را

Ки бодбон нишотаст ҷому лангари айш

که بادبان نشاط است جام و لنگر عیش

зи зуҳди хушки бротши бунаи ту ҳам авдӣ

ز زهد خشک برآتش بنه تو هم عودی

Кунун ки лола барафрӯхтааст миҷмари айш

کنون که لاله برافروخته است مجمر عیش

Нишоту ъушрату шодии з бода ме зояд

نشاط و عشرت و شادی ز باده می زاید

Ки нест ғайри хами пуршароби модари айш

که نیست غیر خم پرشراب مادر عیش

Агар равад гарави бода , гӯ бирав дастор

اگر رود گرو باده،گو برو دستار

Марои зи бодаи лаълӣ басаст афсари айш

مرا ز باده لعلی بس است افسر عیش

Фурӯғ рӯй гул влолаҳ мекунад фарёд

فروغ روی گل ولاله می کند فریاد

Ки азу боли бурун омадааст ахтари айш

که از و بال برون آمده است اختر عیش

Гушоиш ар талабӣ рӯй дар гулистон кун

گشایش ار طلبی روی در گلستان کن

Ки нест ғайри гулу лолаи ҳалқа дар айш

که نیست غیر گل و لاله حلقه در عیش

Чаҳ ҳамчуи хӯша гиреҳ гаштае , шароб бануш

چه همچو خوشه گره گشته ای، شراب بنوش

Ки дод хирмани ғамро ба бод , сарсари айш

که داد خرمن غم را به باد،صرصر عیش

Мҳл ки фосила дар давр мешавад зинҳор

مهل که فاصله در دور می شود زنهار

Ки сайқали дил тирааст айш бар сари айш

که صیقل دل تیره است عیش بر سر عیش

Чу гули зи бодаи гулгун таматтуъӣ бурдор

چو گل ز باده گلگون تمتعی بردار

Насухтааст туро то чу лолаи ахтари айш

نسوخته است ترا تا چو لاله اختر عیش

Агар баҳор кунад ин чунин сафи ороӣ

اگر بهار کند این چنین صف آرایی

Замин вафо нанамояд ба арзи лашкари айш

زمین وفا ننماید به عرض لشکر عیش

Ба ҳар куҷо ки шӯии маст , метавон афтод

به هر کجا که شوی مست،می توان افتاد

Ки мавҷи сабзаи з махмал фиканда бистари айш

که موج سبزه ز مخمل فکنده بستر عیش

Аҷаб ки як дили пажмурда дар ҷаҳон монад

عجب که یک دل پژمرده در جهان ماند

Ки шуд кушодаи зи гул бар рухи ҷаҳон дар айш

که شد گشاده ز گل بر رخ جهان در عیش

Ба ҳам чу шона наёяд зи шавқ , мижгонаш

به هم چو شانه نیاید ز شوق ،مژگانش

Ба даст ҳарки фитад турраи мънбри айш

به دست هرکه فتد طره معنبر عیش

Набарди ҷилваи соқии зи дили малоли маро

نبرد جلوه ساقی ز دل ملال مرا

Ба ман чаҳ ншأаҳ диҳад соғари муҳақари айш ?

به من چه نشأه دهد ساغر محقر عیش ؟

Сари пиёлаи кашон чун ба осмон нарасад ?

سر پیاله کشان چون به آسمان نرسد؟

Ки кӯчаҳо шуда чун каҳкашони зи ахтари айш

که کوچه ها شده چون کهکشان ز اختر عیش

зи ҳасани нияти аббоси шаҳи бўдсоӣб

ز حسن نیت عباس شه بودصائب

Ки рехтааст дарин аҳди айш бар сари айш

که ریخته است درین عهد عیش بر سر عیش

Чу гули зи бодаи гулранги вақт ӯ хуши бод

چو گل ز باده گلرنگ وقت او خوش باد

Мудом то май шодии Фзости масдари айш

مدام تا می شادی فزاست مصدر عیش