Чун сарв дар мақоми ризо пойдор бош

چون سرو در مقام رضا پایدار باش

Озодаи зи инқилоби хазон ва баҳор бош

آزاده ز انقلاب خزان و بهار باش

Чун бедилони зи санги маломати мтоб рӯй

چون بیدلان ز سنگ ملامت متاب روی

Хандон чу Кебеки масти дарин кӯҳсор бош

خندان چو کبک مست درین کوهسار باش

Пеши хасон ба хоки марези обрӯии хеш

پیش خسان به خاک مریز آبروی خویش

Аз ҳифзи обрӯи гуҳар обдор бош

از حفظ آبرو گهر آبدار باش

АхФои айби дили сияҳон аз сияҳ дилӣ аст

اخفای عیب دل سیهان از سیه دلی است

Дар пеши зангии оина беғубор бош

در پیش زنگی آینه بی غبار باش

То аз назораи гули хуршеди брхўрӣ

تا از نظاره گل خورشید برخوری

Дар боғи даҳри шабнами шаби зинда дор бош

در باغ دهر شبنم شب زنده دار باش

Перояи қабул буд дар шикасти нафас

پیرایه قبول بود در شکست نفس

Беш аз гунаҳи зи тоъати худ шармсор бош

بیش از گنه ز طاعت خود شرمسار باش

Дар нӯш ва неш кун ба ҳарифони мувофиқат

در نوش و نیش کن به حریفان موافقت

Бо ҳар ки ҳам пиёла шудӣ , ҳам хумор бош

با هر که هم پیاله شدی،هم خمار باش

Бо дард соф кун дили пурхӯни хеш ро

با درد صاف کن دل پرخون خویش را

Хандон чу лола бо ҷигари доғдорбош

خندان چو لاله با جگر داغدارباش

Азтнди боди ҳодисаи чин бар ҷабин мазан

ازتند باد حادثه چین بر جبین مزن

Дар баҳри ҳамчуи оби гуҳари брқрорбош

در بحر همچو آب گهر برقرارباش

Хоҳии яке ҳазор шавад нақд ҳастят

خواهی یکی هزار شود نقد هستیت

Дар ҷустуҷӯии сӯхтагон чун шарор бош

در جستجوی سوختگان چون شرار باش

Файз гул начида з чидааст бештар

فیض گل نچیده ز چیده است بیشتر

Бохори хори қонеъ азон глъзор бош

باخار خار قانع ازان گلعذار باش

Соиб макун зи захми забони талх рӯй хеш

صائب مکن ز زخم زبان تلخ روی خویش

Монанди гули шукуфтаи дарин хорзор бош

مانند گل شکفته درین خارزار باش