То ба ҳаддӣаст латофати рухи партобаш ро

تا به حدی است لطافت رخ پرتابش را

Ки арақ доғ кунад лолаи серобаш ро

که عرق داغ کند لاله سیرابش را

То ба домон қиёмат нашавад чашмаши хушк

تا به دامان قیامت نشود چشمش خشک

Як назар ҳар ки бибинад гули серобаш ро

یک نظر هر که ببیند گل سیرابش را

Ваҳшат аз суҳбат маҷнӯн накунад чашми ғизол

وحشت از صحبت مجنون نکند چشم غزال

наметавон ёфт гирифтааст раги хобаш ро

می توان یافت گرفته است رگ خوابش را

Гар фитад роҳ ба дарёии дилами тӯфон ро

گر فتد راه به دریای دلم طوفان را

Ҳалқа гӯш кунад ҳалқаи гирдобаш ро

حلقه گوش کند حلقه گردابش را

Каъбау бткдаҳ бе ҷилваи мастонаи ёр

کعبه و بتکده بی جلوه مستانه یار

Асияеаст ки андохтаанд обаш ро

آسیایی است که انداخته اند آبش را

Ҷавҳари он мижаи соиби зира зер қабост

جوهر آن مژه صائب زره زیر قباست

Ин чунин содаи мубини теғи сияҳи тобиш ро

این چنین ساده مبین تیغ سیه تابش را