Сухан онаст ки аз ҷои дароради дил ро

سخن آن است که از جای درآرد دل را

Ҳаддӣ онаст ки девона кунад маҳмил ро

حدی آن است که دیوانه کند محمل را

Бода онаст ки хишт аз сар хам бардорад

باده آن است که خشت از سر خم بردارد

Олам онаст ки бедор кунад ҷоҳил ро

عالم آن است که بیدار کند جاهل را

Сухани пучи ҳамон ба ки наёяд бар лаб

سخن پوچ همان به که نیاید بر لب

Чаҳ камол аз каф бемағз буд соҳилро ?

چه کمال از کف بی مغز بود ساحل را؟

Хона зодаст нишоти дили хунини ҷгарон

خانه زادست نشاط دل خونین جگران

Мутриб аз болу пари хеш буд бсмл ро

مطرب از بال و پر خویش بود بسمل را

Гар шӯии мурғ , ҳамон боли турои дом раҳ аст

گر شوی مرغ، همان بال ترا دام ره است

То сбкбор насозӣ зи алойиқи дил ро

تا سبکبار نسازی ز علایق دل را

Маҳви дилҷӯеи парвона буд рӯй дилаш

محو دلجویی پروانه بود روی دلش

Шамъ дорад ба забон гарчи ҳамаи маҳфил ро

شمع دارد به زبان گرچه همه محفل را

Бесухан , қобил таҳсин набӯд эҳсонаш

بی سخن، قابل تحسین نبود احسانش

Ҳар ки муҳтоҷ ба гуфтор кунад соил ро

هر که محتاج به گفتار کند سایل را

Боғро дар гиреҳи ғунчаи ниҳон сохта анд

باغ را در گره غنچه نهان ساخته اند

Бо хабар бош ки бар ҳам назанӣ як дил ро

با خبر باش که بر هم نزنی یک دل را

Ишқ доғӣаст ки марҳам накунад пинҳонаш

عشق داغی است که مرهم نکند پنهانش

Чанд бар чеҳра хуршед бимолӣ гулро ?

چند بر چهره خورشید بمالی گل را؟

Нест бо аҳли хиради санги маломатро кор

نیست با اهل خرد سنگ ملامت را کار

Нуқта бар сар нагузоранд хати ботил ро

نقطه بر سر نگذارند خط باطل را

Соиб аз худ бФшони гирди алойиқи зинҳор

صائب از خود بفشان گرد علایق زنهار

Кин ғуборӣаст ки пӯшида кунад манзил ро

کاین غباری است که پوشیده کند منزل را