Фақр беқадар кунад салтанати олам ро

فقر بی قدر کند سلطنت عالم را

Ҳавас малик набошад писари адҳам ро

هوس ملک نباشد پسر ادهم را

намекунад кори хирад , нафас чу гардид мутӣъ

می کند کار خرد، نفس چو گردید مطیع

Дузд чун шаҳна шавад амн кунад олам ро

دزد چون شحنه شود امن کند عالم را

Хирад машумор гунаҳро , ки гуноҳӣаст бузург

خرد مشمار گنه را، که گناهی است بزرگ

Гандумӣ кард зи фирдавси буруни одам ро

گندمی کرد ز فردوس برون آدم را

Пеши чашмӣ ки шуд аз пардаи шиносони ҳиҷоб

پیش چشمی که شد از پرده شناسان حجاب

Шоҳидӣ нест ба аз чеҳраи худ Марям ро

شاهدی نیست به از چهره خود مریم را

Нест мумкин , накунад суҳбати некони таъсир

نیست ممکن، نکند صحبت نیکان تأثیر

Гул ба хуршеди расониди сари шабнам ро

گل به خورشید رسانید سر شبنم را

наметавонад ба нафас кард ҷаҳонро равшан

می تواند به نفس کرد جهان را روشن

Ҳар ки чун субҳи برارد ба таъаммули дам ро

هر که چون صبح برآرد به تأمل دم را

Дониш онрост мусаллам ки ба трдстии шарм

دانش آنراست مسلم که به تردستی شرم

Гирди хиҷлати зи ҷабин пок кунад мулзам ро

گرد خجلت ز جبین پاک کند ملزم را

Ҳақ маҳоласт ба марказ нарасонад худ ро

حق محال است به مرکز نرساند خود را

Дар кафи дев қарорӣ набӯд хотам ро

در کف دیو قراری نبود خاتم را

Каҷӣ аз бади гуҳарони суҳбати некони набард

کجی از بد گهران صحبت نیکان نبرد

Зафар аз теғ маҳоласт براردи хам ро

ظفر از تیغ محال است برآرد خم را

Дидаи мӯр , шавад малики сулаймон ба хлиқ

دیده مور، شود ملک سلیمان به خلیق

Танагии халқ , дил мӯр кунад олам ро

تنگی خلق، دل مور کند عالم را

Кор эксир кунад ҳиммати зотии соиб

کار اکسیر کند همت ذاتی صائب

Хок дар дасти зар ва сим шавад ҳотам ро

خاک در دست زر و سیم شود حاتم را