Талхии олами носоз шаробаст маро
تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مرا
Тарӣ бдгҳрони олам обаст маро
تریِ بدگهران عالمِ آب است مرا
То азон рӯй ърқнок , назар додам об
تا ازان روی عرقناک، نظر دادم آب
Оби ҳайвон ба назари мавҷ саробаст маро
آبِ حیوان به نظر موجِ سراب است مرا
Лаб ба дарюза металх насозам чун ҷом
لب به دریوزهٔ می تلخ نسازم چون جام
Обрӯи ҷамъ чу шуд , олам обаст маро
آبرو جمع چو شد، عالمِ آب است مرا
Нест бе сӯхтагони шӯри маро чун оташ
نیست بی‌سوختگان شورِ مرا چون آتش
Май зи хунобаи дилҳои кабобаст маро
می ز خونابهٔ دلهای کباب است مرا
Ҷуз дар дӯст ки бедорӣ дил ме бахшад
جز درِ دوست که بیداری دل می بخشد
Такя бар ҳар чаҳ кунам боис хобаст маро
تکیه بر هر چه کنم باعثِ خواب است مرا
намедиҳад шодӣ бе дарди марои ғӯта ба хӯн
می‌دهد شادیِ بی‌درد مرا غوطه به خون
Хандаи Кебеки дарӣ , чанг уқобаст маро
خندهٔ کبکِ دَری، چنگِ عقاب است مرا
Май даҳуми арз ба душмани гиреҳи мушкили хеш
می دهم عرض به دشمن گرهِ مشکلِ خویش
Аз ҳавои чашми гушоиш чу ҳубобаст маро
از هوا چشمِ گشایش چو حباب است مرا
Гарчи ҳамхонаи дарёии гиромии гуҳарам
گرچه همخانهٔ دریای گرامی‌گهرم
Чун садаф , донаи рӯзии з саҳобаст маро
چون صدف، دانهٔ روزی ز سحاب است مرا
Камтар аз ҷунбиш абрӯаст марои даври нишот
کمتر از جنبش ابروست مرا دورِ نشاط
Хўшдлӣ чун маи нави по ба рикобаст маро
خوشدلی چون مهِ نو پا به رکاب است مرا
Талхии заҳр итобаст гуворо бар ман
تلخی زهرِ عتاب است گوارا بر من
Бо шикархандаи хубон шкробаст маро
با شکرخندهٔ خوبان شکراب است مرا
Матлаби афтодаи марои тундӣу бдхўиии ту
مطلب افتاده مرا تندی و بدخویی تو
Ғараз аз нома на умед ҷавобаст маро
غرض از نامه نه امیدِ جواب است مرا
Ҳасан , бепарда кунад оби нигаҳро , варна
حسن، بی پرده کند آبِ نگه را، ورنه
Даст , густох ба он банд ниқобаст маро
دست، گستاخ به آن بندِ نقاب است مرا
Рости кешам , ба нишон мерасад охири тирам
راست کیشم، به نشان می‌رسد آخر تیرم
Худ ҳисобам , чаҳ ғам аз рӯз ҳисобаст маро ?
خود حسابم، چه غم از روز حساب است مرا؟
Нест корӣ ба баду неки ҷаҳонами соиб
نیست کاری به بد و نیکِ جهانم صائب
Рӯй дил аз ҳамаи олам ба китобаст маро
رویِ دل از همه عالم به کتاب است مرا