Гул доғаст агар тоҷ зарӣ ҳаст маро

گلِ داغ است اگر تاجِ زری هست مرا

Ашки гулранг будгар гуҳарӣ ҳаст маро

اشک گلرنگ بود گر گهری هست مرا

Барги ман захм забонаст дарин сабзи чаман

برگِ من زخمِ زبان است درین سبز چمن

Санги атфол будгар самарӣ ҳаст маро

سنگِ اطفال بود گر ثمری هست مرا

Акси ман соя фикандааст бар ин оина ҳо

عکسِ من سایه فکنده است بر این آینه‌ها

Гар дарин ҳафт садафи ҳам , гуҳарӣ ҳаст маро

گر درین هفت صدف هم، گهری هست مرا

Нест дар рӯй замини сӯхтаи ҷонӣ , варна

نیست در روی زمین سوخته جانی، ورنه

Дар дили санги гумон шарарӣ ҳаст маро

در دلِ سنگ گمانِ شرری هست مرا

Хурда гирон натавонанд шудани пешами теғ

خرده گیران نتوانند شدن پیشم تیغ

Ки зи гирдоварии худ сипарӣ ҳаст маро

که ز گردآوری خود سپری هست مرا

Ҷилваи ма буд аз оби равони равшан тар

جلوهٔ مه بود از آبِ روان روشن تر

Гар ба рухсори накӯён назарӣ ҳаст маро

گر به رخسارِ نکویان نظری هست مرا

Душмани хонагӣ аз хасм бурунӣ битарсат

دشمنِ خانگی از خصمِ برونی بَترست

Ҳаст аз дидаи худгар хатарӣ ҳаст маро

هست از دیدهٔ خود گر خطری هست مرا

Бирав эй қосиду заҳмати бабр эй боди сабо

برو ای قاصد و زحمت ببر ای باد صبا

Ки ҳам аз номаи худ , нома барӣ ҳаст маро

که هم از نامهٔ خود، نامه‌بری هست مرا

Нест ҷузи сояи болои ту эй сарви равон

نیست جز سایهٔ بالای تو ای سروِ روان

Дар ҳама рӯй замингар дгарӣ ҳаст маро

در همه روی زمین گر دگری هست مرا

Сиррӣ аз байза гардун натавон беруни барад

سری از بیضهٔ گردون نتوان بیرون برد

Варна дар пардаи дил , бол ва парӣ ҳаст маро

ورنه در پردهٔ دل، بال و پری هست مرا

Дидаи шӯр чу шабнами зи ҳаво май борад

دیدهٔ شور چو شبنم ز هوا می بارد

То дарин боғ чу гули мушт зарӣ ҳаст маро

تا درین باغ چو گل مشتِ زری هست مرا

Сад ҳунари пардаи як айб чу натавонад шуд

صد هنر پردهٔ یک عیب چو نتواند شد

Зин чаҳ ҳосил ки ба ҳар мӯ ҳунарӣ ҳаст маро ?

زین چه حاصل که به هر مو هنری هست مرا؟

Аз шикасти дил чун шиша чаро андешам ?

از شکستِ دلِ چون شیشه چرا اندیشم؟

Ки дарин шишаи ниҳони шиша гарӣ ҳаст маро

که درین شیشه نهان شیشه‌گری هست مرا

Ранг бастаст шаби бахти сиёҳам , варна

رنگِ بست است شبِ بختِ سیاهم، ورنه

Дар дили сӯхтаи оҳ саҳарӣ ҳаст маро

در دلِ سوخته آهِ سحری هست مرا

Ба ду сад захми маро аз ту ҷудо натавон кард

به دو صد زخم مرا از تو جدا نتوان کرد

Ки ба ҳар мӯии ту пайваста сиррӣ ҳаст маро

که به هر موی تو پیوسته سری هست مرا

Нест соиб ба ҷуз аз обилаи пои талаб

نیست صائب به جز از آبلهٔ پای طلب

Дар раҳи ишқ агар ҳамсафарӣ ҳаст маро

در ره عشق اگر همسفری هست مرا