Чун хам аз кӯии Муғони пой сафар нест маро

چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا

Гар шавам об , азин хок гузар нест маро

گر شوم آب، ازین خاک گذر نیست مرا

Хоксорӣаст марои равшании дидау дил

خاکساری است مرا روشنی دیده و دل

Шиква аз гирди ятемӣ чу гуҳар нест маро

شکوه از گرد یتیمی چو گهر نیست مرا

Санги Тифлон чаҳ кунад бо дили девонаи ман ?

سنگ طفلان چه کند با دل دیوانه من؟

Кебеки мастам , ғамӣ аз кӯҳ ва камар нест маро

کبک مستم، غمی از کوه و کمر نیست مرا

наметавон кард ба таслими шукри ҳанзал ро

می توان کرد به تسلیم شکر حنظل را

Натавон талхи нишастан ки шукр нест маро

نتوان تلخ نشستن که شکر نیست مرا

Чун сипар , муваҷҷаҳи шамшер ба ҳам пайваста аст

چون سپر، موجه شمشیر به هم پیوسته است

Дар масофӣ ки ба ҷузи сина сипар нест маро

در مصافی که به جز سینه سپر نیست مرا

Аз қабули назар ишқ шавад айби ҳунар

از قبول نظر عشق شود عیب هنر

Варна ҷуз бе ҳунарии ҳеҷ ҳунар нест маро

ورنه جز بی هنری هیچ هنر نیست مرا

Манам он нахли хазони дида каз асбоби ҷаҳон

منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهان

Ҳеҷ дарбор ба ҷузи барг сафар нест маро

هیچ دربار به جز برگ سفر نیست مرا

Чаҳ ҳузураст ки дар пардаи ғам соиб нест ?

چه حضورست که در پرده غم صائب نیست؟

Бо ғами ишқи таманноӣ дигар нест маро

با غم عشق تمنای دگر نیست مرا

Хониш
ғзл шморҳ 520 — ъндлӣб ⬇