Дили муқайяд ба шкрзор ҳавас нест маро

دل مقید به شکرزار هوس نیست مرا

Риштаи ҳирс ба пои ҳамчу магас нест маро

رشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا

Хоҳам аз олами боло чу садафи рӯзии хеш

خواهم از عالم بالا چو صدف روزی خویش

Чун нигини чашм ба дасти ҳама кас нест маро

چون نگین چشم به دست همه کس نیست مرا

Бар дилами борӣ агар ҳаст з Форғболӣ аст

بر دلم باری اگر هست ز فارغبالی است

Гила аз дому шикояти з қафас нест маро

گله از دام و شکایت ز قفس نیست مرا

Ишқ покаст дарин қофилаи ҷинсӣ ки марост

عشق پاک است درین قافله جنسی که مراست

Бимӣ аз ҳарза дароён ҷарас нест маро

بیمی از هرزه درایان جرس نیست مرا

Аз май ишқ буд мастии парвонаи ман

از می عشق بود مستی پروانه من

Ҳеҷ андешаи зи шабгард ва асас нест маро

هیچ اندیشه ز شبگرد و عسس نیست مرا

Нашавад доми хасисон , нафас гироем

نشود دام خسیسان، نفس گیرایم

Гӯшагирӣ зи паии сайд магас нест маро

گوشه گیری ز پی صید مگس نیست مرا

Ҳамаи шаби қофилаи нолаи ман дар роҳ аст

همه شب قافله ناله من در راه است

Гарчи фарёдрасии ҳамчу ҷарас нест маро

گرچه فریادرسی همچو جرس نیست مرا

Ҳаст афшурдани дандон ба ҷигар , миваи ман

هست افشردن دندان به جگر، میوه من

Чашм бар себи занхдони з ҳавас нест маро

چشم بر سیب زنخدان ز هوس نیست مرا

намекунам сарфи шикарханда бе парвое

می کنم صرف شکرخنده بی پروایی

Гарчи чун субҳи фузун аз ду нафас нест маро

گرچه چون صبح فزون از دو نفس نیست مرا

Баҳр аз ҷӯши гуҳари як дили пар обила аст

بحر از جوش گهر یک دل پر آبله است

Дар чунин вақт ки дар сина нафас нест маро

در چنین وقت که در سینه نفس نیست مرا

Соиби он мавҷи саробам ки дарин домани дашт

صائب آن موج سرابم که درین دامن دشت

Дил ба ҷо аз нафаси ҳарза мирс нест маро

دل به جا از نفس هرزه مرس نیست مرا