Дар биёбони талаб , роҳбарӣ нест маро

در بیابان طلب، راهبری نیست مرا

Сари парвоз ба бод дгарӣ нест маро

سر پرواز به باد دگری نیست مرا

Он нафаси бохтаи ғаввос ҷгрсўхтаҳ ам

آن نفس باخته غواص جگرسوخته ام

Ки ба ҷузи обилаи дил гуҳарӣ нест маро

که به جز آبله دل گهری نیست مرا

Рӯзгорӣаст ки бо реги равони ҳамсафарам

روزگاری است که با ریگ روان همسفرم

Май рӯми роҳу зи манзил хабарӣ нест маро

می روم راه و ز منزل خبری نیست مرا

Май занами бол ба ҳам то фитад оташ дар ман

می زنم بال به هم تا فتد آتش در من

Аз дили санги умед шарарӣ нест маро

از دل سنگ امید شرری نیست مرا

Сокини киштии Нӯҳами зи сбкбории хеш

ساکن کشتی نوحم ز سبکباری خویش

Чун хасу хори зи тӯфон хатарӣ нест маро

چون خس و خار ز طوفان خطری نیست مرا

Ҳамаи шаб бо дили девонаи худ дар ҳарфам

همه شب با دل دیوانه خود در حرفم

Чаҳ кунам , ҷузи дили худ нома барӣ нест маро

چه کنم، جز دل خود نامه بری نیست مرا

наметавон рафт чу оташ ба рагу решаи шамъ

می توان رفت چو آتش به رگ و ریشه شمع

Ба дили озории парвона сиррӣ нест маро

به دل آزاری پروانه سری نیست مرا

Гарчи чун сарв , тмошогаҳи аҳли назарам

گرچه چون سرو، تماشاگه اهل نظرم

Аз ҷаҳони ҷузи гиреҳи дил самарӣ нест маро

از جهان جز گره دل ثمری نیست مرا

Хотири амн ба малики ду ҷаҳон май арзад

خاطر امن به ملک دو جهان می ارزد

Нестам дар ҳам агар сим ва зарӣ нест маро

نیستم در هم اگر سیم و زری نیست مرا

наме тавонам шарариро ба пару боли расонад

می توانم شرری را به پر و بال رساند

Дар хури шамъ агар бол ва парӣ нест маро

در خور شمع اگر بال و پری نیست مرا

Бардаам ғунчаи сифати сар ба гиребони соиб

برده ام غنچه صفت سر به گریبان صائب

Ҷузи дили умеди гушоиши з дарӣ нест маро

جز دل امید گشایش ز دری نیست مرا