Нахли қади ту ҳам оғӯш бало кард маро

نخل قد تو هم آغوش بلا کرد مرا

Ҳаваси зулфи ту ҳамдаст сабо кард маро

هوس زلف تو همدست صبا کرد مرا

Хок дар дидаи миқрози ҷудои бодо !

خاک در دیده مقراض جدایی بادا!

Ки азон ҳошияи базм ҷудо кард маро

که ازان حاشیه بزم جدا کرد مرا

Акси ман хок ба чашми оинаро ме пошед

عکس من خاک به چشم آینه را می پاشید

Партав рӯй ту ойӣна намо кард маро

پرتو روی تو آیینه نما کرد مرا

Баъди умрӣ ки фалак бар сар инсоф омад

بعد عمری که فلک بر سر انصاف آمد

Ҳамчуи Юсуф ба лаби чоҳ баҳо кард маро

همچو یوسف به لب چاه بها کرد مرا

( чаҳ аҷабгар ҷигар не бихарошад нафасам

(چه عجب گر جگر نی بخراشد نفسم

Банд аз банд , фироқи ту ҷудо кард маро )

بند از بند، فراق تو جدا کرد مرا)

( доштами шикваи зи Эрон , ба талофии гардун

(داشتم شکوه ز ایران، به تلافی گردون

Дар Фромшкдаҳи ҳинд раҳо кард маро )

در فرامشکده هند رها کرد مرا)

Чун ба бистари бунаами паҳлавии роҳати соиб ?

چون به بستر بنهم پهلوی راحت صائب؟

Ғунча хусбӣ , гиреҳи банд қабо кард маро

غنچه خسبی، گره بند قبا کرد مرا