Сабк аз ақл ба як ратл гарон кард маро

سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا

Суҳбати пери харобот ҷавон кард маро

صحبت پیر خرابات جوان کرد مرا

Ҳалқаи каъбаи азуи наъл дар оташ дорад

حلقه کعبه ازو نعل در آتش دارد

Он ки саргаштатар аз рег равон кард маро

آن که سرگشته تر از ریگ روان کرد مرا

Хона бар дӯштар аз абр баҳорон будам

خانه بر دوش تر از ابر بهاران بودم

Лангари дарди ту чун кӯҳ гарон кард маро

لنگر درد تو چون کوه گران کرد مرا

Баста будам назар аз ҳар чаҳ дарин олам ҳаст

بسته بودم نظر از هر چه درین عالم هست

Чашми ошиқи нигаҳ ӯ нигарон кард маро

چشم عاشق نگه او نگران کرد مرا

Гул рӯй сабади фасл баҳорон будам

گل روی سبد فصل بهاران بودم

Оҳ бебаргтар аз нахл хазон кард маро

آه بی برگ تر از نخل خزان کرد مرا

Ду забонӣ чу алиф дар дили ман роҳ надошт

دو زبانی چو الف در دل من راه نداشت

Ғамзаи мӯии шикофти ду забон кард маро

غمزه موی شکافت دو زبان کرد مرا

Ман на онам ки гарон бар дил мӯрӣ бошам

من نه آنم که گران بر دل موری باشم

Ноз дар чашми ту чун хоб , гарон кард маро

ناز در چشم تو چون خواب، گران کرد مرا

Дили сад порау лухти ҷигару донаи ашк

دل صد پاره و لخت جگر و دانه اشک

Фориғ аз неъмати алвон ҷаҳон кард маро

فارغ از نعمت الوان جهان کرد مرا

Соиби афсурдагии тавбаи дарин фасли баҳор

صائب افسردگی توبه درین فصل بهار

Сарди ҳангоматар аз фасл хазон кард маро

سرد هنگامه تر از فصل خزان کرد مرا