Ним он шуъла ки хомӯш тавон кард маро

نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا

ё зи фонӯс , қбопўш тавон кард маро

یا ز فانوس، قباپوش توان کرد مرا

Беш азонаст фурӯғи дили нӯронии ман

بیش ازان است فروغ دل نورانی من

Каз фалак дар таҳи сарпӯш тавон кард маро

کز فلک در ته سرپوش توان کرد مرا

Хӯни ман дар ҷигар теғ занад ҷӯши нишот

خون من در جگر تیغ زند جوش نشاط

Нестам бода ки беҷӯш тавон кард маро

نیستم باده که بی جوش توان کرد مرا

Соф гардӣдаам аз дарди алойиқи чандон

صاف گردیده ام از درد علایق چندان

Ки ба сад рағбат май , нӯш тавон кард маро

که به صد رغبت می، نوش توان کرد مرا

Гӯш то гӯши параст аз суханам рӯй замин

گوش تا گوش پرست از سخنم روی زمین

Чаҳ хаёласт ки хаси пӯш тавон кард маро ?

چه خیال است که خس پوش توان کرد مرا؟

Шӯри ман ҳақи намак бар ҳама дилҳо дорад

شور من حق نمک بر همه دلها دارد

Нест мумкин ки фаромӯш тавон кард маро

نیست ممکن که فراموش توان کرد مرا

Ҳаст чун баҳри заҳри мавҷи марои оғӯшӣ

هست چون بحر زهر موج مرا آغوشی

Кӣ туҳидасти зи оғӯш тавон кард маро ?

کی تهیدست ز آغوش توان کرد مرا؟

Ғайри он хати биногваш , дарин даъвӣгоҳ

غیر آن خط بناگوش، درین دعویگاه

Ҳалқа Эй нест ки дар гӯш тавон кард маро

حلقه ای نیست که در گوش توان کرد مرا

Нагузидааст марои талхии айёми чунон

نگزیده است مرا تلخی ایام چنان

Ки ба таклиф , қадаҳи нӯш тавон кард маро

که به تکلیف، قدح نوش توان کرد مرا

Ҳар камандӣ накунад сайди маро чун Мансур

هر کمندی نکند صید مرا چون منصور

Сайд чун дор ба оғӯш тавон кард маро

صید چون دار به آغوش توان کرد مرا

Бас ки соиб задаам ҷӯши зи рангинии фикр

بس که صائب زده ام جوش ز رنگینی فکر

Дар қадаҳ чун май сари ҷӯш тавон кард маро

در قدح چون می سر جوش توان کرد مرا