Азлат аз олам дилгир баровард маро

عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرا

Бе касе аз даҳан шер баровард маро

بی کسی از دهنِ شیر برآورد مرا

Буд аз теғи забон дар таҳи шамшерами ҷой

بود از تیغِ زبان در تهِ شمشیرم جای

Хомшӣ аз таҳ шамшер баровард маро

خامشی از تهِ شمشیر برآورد مرا

Кӯҳи оҳан ба дилам буд зи омезиши халқ

کوهِ آهن به دلم بود ز آمیزشِ خلق

Ваҳшат аз ҳалқа занҷир баровард маро

وحشت از حلقهٔ زنجیر برآورد مرا

Аз ғазаб дар даҳани шер муҷовир будам

از غضب در دهنِ شیر مجاور بودم

Тарки хашм аз даҳан шер баровард маро

ترکِ خشم از دهنِ شیر برآورد مرا

Будам аз зӯри ҷунуни муваҷҷаҳи дарёии сароб

بودم از زورِ جنون موجهٔ دریای سراب

Лангари ақли замин гир баровард маро

لنگرِ عقل زمین‌گیر برآورد مرا

Хомшӣ ба зи ҳадисӣ ки ба поён нарасад

خامشی به ز حدیثی که به پایان نرسد

Касрати шикваи з тақрир баровард маро

کثرتِ شکوه ز تقریر برآورد مرا

Будам аз гирди хиҷолат ба таҳи хоки ниҳон

بودم از گردِ خجالت به ته خاک نهان

Арақи шарми з тақсир баровард маро

عرقِ شرم ز تقصیر برآورد مرا

Пеши азин нола ман дошт асар дар дили санг

پیش ازین نالهٔ من داشت اثر در دلِ سنگ

Касрати нолаи з таъсир баровард маро

کثرتِ ناله ز تأثیر برآورد مرا

Дасти шастами з май куҳна ба сад хӯни ҷигар

دست شستم ز میِ کهنه به صد خونِ جگر

Хомии мӯҳтасиб аз пер баровард маро

خامیِ محتسب از پیر برآورد مرا

Дил гирифт аз сари ғифлати гулӣ аз нав дар об

دل گرفت از سرِ غفلت گلی از نو در آب

Сайли чандон ки з таъмир баровард маро

سیلِ چندان که ز تعمیر برآورد مرا

Нохуни саъии мФрсоӣ ки ин уқдаи сахт

ناخن سعی مَفَرسای که این عقدهٔ سخت

Гирд аз панҷа тадбир баровард маро

گرد از پنجهٔ تدبیر برآورد مرا

Кард ширини сухании талх ба ман хомӯшӣ

کرد شیرین سخنی تلخ به من خاموشی

Хорхори шукр аз шер баровард маро

خارخارِ شکر از شیر برآورد مرا

Фикр берун шуд азон зулф хаёлӣаст маҳол

فکرِ بیرون شد ازان زلف خیالی است مَحال

Даврии роҳи з шабгир баровард маро

دوریِ راه ز شبگیر برآورد مرا

Гарчи шуд аз шаби он зулф , парешони хобам

گرچه شد از شبِ آن زلف، پریشان خوابم

Ин қадар шуд ки з таъбир баровард маро

این قدر شد که ز تعبیر برآورد مرا

Неъматии кош ба андоза хоҳиш ме дошт

نعمتی کاش به اندازهٔ خواهش می‌داشت

Он ки аз чашму дил сайр баровард маро

آن که از چشم و دلِ سیر برآورد مرا

Пой дар домани таслиму ризо печидан

پای در دامنِ تسلیم و رضا پیچیدن

Соиб аз кӯшиш тадбир баровард маро

صائب از کوششِ تدبیر برآورد مرا