Бирасонед ба хоки қадами ёри маро

برسانید به خاک قدم یار مرا

Ки расонид ба ҷони ин дили бемори маро

که رسانید به جان این دل بیمار مرا

Вақти нозуктар азон мӯӣ миён гардӣда аст

وقت نازک تر ازان موی میان گردیده است

намекунӣ раҳмӣ агар бар дили аФгори маро

می کنی رحمی اگر بر دل افگار مرا

Захмии ғайрати хорам , зи чамани безорам

زخمی غیرت خارم، ز چمن بیزارم

намегазад хандаи гули бештар аз хормро

می گزد خنده گل بیشتر از خارمرا

Уқда дар кори ман аз ғунча даҳон дигараст

عقده در کار من از غنچه دهان دگرست

Нохун гул накушояд гиреҳ аз кори маро

ناخن گل نگشاید گره از کار مرا

Шиква аз кӯтаҳии бахт , гул бедардӣ аст

شکوه از کوتهی بخت، گل بی دردی است

намерасад неши зи хори сари девори маро

می رسد نیش ز خار سر دیوار مرا

Гавҳари қадари худу қимати ман май шиканӣ

گوهر قدر خود و قیمت من می شکنی

Мабар эй чархи фурӯмоя ба бозори маро

مبر ای چرخ فرومایه به بازار مرا

Ба силами хоки марои пери Муғон хишт зада аст

به سلم خاک مرا پیر مغان خشت زده است

Ки бурун май барад аз хонаи хумори маро ?

که برون می برد از خانه خمار مرا؟

Он қадри соиб аз авзоъи ҷаҳони дилгирам

آنقدر صائب از اوضاع جهان دلگیرم

Ки ғам аз дили набарди хандаи дилдори маро

که غم از دل نبرد خنده دلدار مرا