Май пурди чашм ба холи лаби ҷононаи маро

می پرد چشم به خال لب جانانه مرا

Ҳирс чун дом фузун мешавад аз донаи маро

حرص چون دام فزون می شود از دانه مرا

Абрро ташнаи дарё , гҳроФшонӣ кард

ابر را تشنه دریا، گهرافشانی کرد

Ҳирс мебеш шуд аз гиряи мастонаи маро

حرص می بیش شد از گریه مستانه مرا

намешавад ваҳшати маҷнӯни зи ғизолони афзӯн

می شود وحشت مجنون ز غزالان افزون

Кард бегонаи зи худ маънии бегонаи маро

کرد بیگانه ز خود معنی بیگانه مرا

Ташнаи гавҳари сероб , садафро чаҳ кунад ?

تشنه گوهر سیراب، صدف را چه کند؟

Дил тасаллӣ нашуд аз каъбау бтхонаҳи маро

دل تسلی نشد از کعبه و بتخانه مرا

Нест аз гирди алойиқи асарӣ дар дили ман

نیست از گرد علایق اثری در دل من

намеравад софи буруни сайли зи вайронаи маро

می رود صاف برون سیل ز ویرانه مرا

Накунад шабнами гули реги равонро сероб

نکند شبنم گل ریگ روان را سیراب

Натавон сайр з мекард ба паймонаи маро

نتوان سیر ز می کرد به پیمانه مرا

Бо ҷунуни фориғ аз омад шуд мардум шуда ам

با جنون فارغ از آمد شد مردم شده ام

Чун камон , зӯр буд қуфл дар хонаи маро

چون کمان، زور بود قفل در خانه مرا

Май занами як тана бар қалби фалакҳо чун оҳ

می زنم یک تنه بر قلب فلک ها چون آه

Кӯтаҳӣ гар накунад ҳиммати мардонаи маро

کوتهی گر نکند همت مردانه مرا

Дар хароботи Муғони дидаи ман боз шуда аст

در خرابات مغان دیده من باز شده است

Хати паймона буд абҷади тифлонаи маро

خط پیمانه بود ابجد طفلانه مرا

Аз гиреҳи ҳеҷ гиреҳ боз нагардад соиб

از گره هیچ گره باز نگردد صائب

Чаҳ кушодӣ шавад аз сбҳаҳи сад донаи маро ?

چه گشادی شود از سبحه صد دانه مرا؟