Васл ва ҳиҷраст яке чашму дили ҳайрон ро

وصل و هجرست یکی چشم و دل حیران را

Ки зару санг тафовут накунад мизон ро

که زر و سنگ تفاوت نکند میزان را

Кори мавқуф ба вақтаст ки чун вақт расед

کار موقوف به وقت است که چون وقت رسید

Хобӣ аз банд Раҳонед маи канъон ро

خوابی از بند رهانید مه کنعان را

Ашк агар пой шафоат нагузорад ба миён

اشک اگر پای شفاعت نگذارد به میان

Ки ҷудо мекунад аз ҳам ду сафи мижгонро ?

که جدا می کند از هم دو صف مژگان را؟

Ба ки арбоби шафоат ба сар хеш зананд

به که ارباب شفاعت به سر خویش زنند

Накҳати миннат агар ҳаст гули эҳсон ро

نکهت منت اگر هست گل احسان را

Гар шавад давлати бедори мусоиди рӯзӣ

گر شود دولت بیدار مساعد روزی

Соиб он нест фаромӯш кунад ёрон ро

صائب آن نیست فراموش کند یاران را