Мизбонӣ ки зи ҷон сайр кунад меҳмон ро

میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را

Чаҳ зарураст ки ороста созад хонро ?

چه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟

Коши як бор ба сари манзил мо ме омад

کاش یک بار به سر منزل ما می آمد

Он ки бар турбати мо рехти гулу райҳон ро

آن که بر تربت ما ریخت گل و ریحان را

Пишдстӣ куну девони худ имрӯз бипурс

پیشدستی کن و دیوان خود امروز بپرس

Чаҳ зарураст ба фардо фиканӣ девонро ?

چه ضرورست به فردا فکنی دیوان را؟

Чаҳ кунад пардаи номӯс ба бе тобии ишқ ?

چه کند پرده ناموس به بی تابی عشق؟

Бодбони болу пари сайр буд тӯфон ро

بادبان بال و پر سیر بود طوفان را

Шоде каз таҳ дил нест , кудурат ба азуаст

شادیی کز ته دل نیست، کدورت به ازوست

Хӯн кунад хандаи сӯфори дили пайкон ро

خون کند خنده سوفار دل پیکان را

Перро ҳирс дўболо шавад аз рафтани умр

پیر را حرص دوبالا شود از رفتن عمر

Бештар гарм кунад ҷустани гӯ , чавгон ро

بیشتر گرم کند جستن گو، چوگان را

Ҳар ки беҳад шавад , аз ҳад накунад парвое

هر که بی حد شود، از حد نکند پروایی

Чаҳ ғам аз мӯҳтасиби шаҳр буд мисатонро ?

چه غم از محتسب شهر بود مستان را؟

Бас ки дар луқмаи ман санг наҳуфтааст фалак

بس که در لقمه من سنگ نهفته است فلک

Бетаъаммул нагузорам ба ҷигари дандон ро

بی تأمل نگذارم به جگر دندان را

Кори мавқуф ба вақтаст ки чун вақт расед

کار موقوف به وقت است که چون وقت رسید

Хобӣ аз банд Раҳонед маи канъон ро

خوابی از بند رهانید مه کنعان را

Баст бар хоки з беболу парии соиби нақш

بست بر خاک ز بی بال و پری صائب نقش

Магар аз даври замин бӯс кунад ҷонон ро

مگر از دور زمین بوس کند جانان را