Нест осӯдагӣ аз сайру сафари маҷнӯн ро
نیست آسودگی از سیر و سفر مجنون را
Санг атфол шавад кӯҳу камари маҷнӯн ро
سنگ اطفال شود کوه و کمر مجنون را
Тӯша аз пораи дил , роҳила дорад аз шавқ
توشه از پاره دل، راحله دارد از شوق
Нест ҳоҷат ба саранҷоми сафари маҷнӯн ро
نیست حاجت به سرانجام سفر مجنون را
Сари озода ба асбоб наме пардозад
سر آزاده به اسباب نمی پردازد
Мӯии жулида буд болаши пари маҷнӯн ро
موی ژولیده بود بالش پر مجنون را
Тоҷаш аз доғи ҷунун , домани саҳрои авранг
تاجش از داغ جنون، دامن صحرا اورنگ
Муваҷҷаҳи рег равонаст камари маҷнӯн ро
موجه ریگ روان است کمر مجنون را
Чашм оҳӯаст сиёҳӣ ба сиёҳии баладаш
چشم آهوست سیاهی به سیاهی بلدش
Нест дар кори далелӣ ба сафари маҷнӯн ро
نیست در کار دلیلی به سفر مجنون را
Нест соҳиби назаронро зи назари банди гзир
نیست صاحب نظران را ز نظر بند گزیر
Нагузоранд ғизолони зи назари маҷнӯн ро
نگذارند غزالان ز نظر مجنون را
Тоҷи шоҳони ҷаҳонгар зи зару сим буд
تاج شاهان جهان گر ز زر و سیم بود
Аз мау меҳр буд афсари зари маҷнӯн ро
از مه و مهر بود افسر زر مجنون را
намехӯрд гирди абаси маҳмили Лайлӣ дар дашт
می خورد گرد عبث محمل لیلی در دشت
Нест ҷузи ишқи таманноӣ дигар маҷнӯн ро
نیست جز عشق تمنای دگر مجنون را
Ту ки аз шишаи дилонеи ҳазар аз сахтӣ кун
تو که از شیشه دلانی حذر از سختی کن
Ки буд ратли гарон , кӯҳу камари маҷнӯн ро
که بود رطل گران، کوه و کمر مجنون را
Хабар аз хурдаи рози дил Лайлӣ дорад
خبر از خرده راز دل لیلی دارد
Гарчи аз ҳар ду ҷаҳон нест хабари маҷнӯн ро
گرچه از هر دو جهان نیست خبر مجنون را
Арзи гавҳари мадае хоҷа ки фориғ дорад
عرض گوهر مده ای خواجه که فارغ دارد
Дили пари обила аз ганҷи гуҳари маҷнӯн ро
دل پر آبله از گنج گهر مجنون را
Гар дар он зулф надидӣ дил бе тоби маро
گر در آن زلف ندیدی دل بی تاب مرا
Дар сияҳи хона Лайлӣ бингар маҷнӯн ро
در سیه خانه لیلی بنگر مجنون را
Гар ба зоҳир ба назари чашм ғизолон дорад
گر به ظاهر به نظر چشم غزالان دارد
Ҳаст дар пардаи тамошоӣ дигар маҷнӯн ро
هست در پرده تماشای دگر مجنون را
намешавад тори сияҳи хаймаи Лайлии соиб
می شود تار سیه خیمه لیلی صائب
Мади оҳӣ ки барояд зи ҷигари маҷнӯн ро
مد آهی که برآید ز جگر مجنون را