Тундӣ хуй зарураст сухани ойин ро

تندی خوی ضرورست سخن آیین را

Ки банушанд ба талхӣ , май лаби ширин ро

که بنوشند به تلخی، می لب شیرین را

Булбулоне ки назар бар рухи гул во карданд

بلبلانی که نظر بر رخ گل وا کردند

Чаҳ шиносанд қумоши сухани рангин ро

چه شناسند قماش سخن رنگین را

Барад ва бар тоқи фаромӯшӣ ҷовид гузошт

برد و بر طاق فراموشی جاوید گذاشت

Тешаи соФдлми оинаи ширин ро

تیشه صافدلم آینه شیرین را

Кист аз ӯҳдаи ин вом сбкбор шавад ?

کیست از عهده این وام سبکبار شود؟

Гар набахшад ба касе духтари рузи кобӣн ро

گر نبخشد به کسی دختر رز کابین را

Даст дар доман май зан ки расонид ба чарх

دست در دامن می زن که رسانید به چرخ

Нисбати силсилаи ток , сари парвин ро

نسبت سلسله تاک، سر پروین را

Ишқ андеша надорад зи нигаҳбонии ақл

عشق اندیشه ندارد ز نگهبانی عقل

Дузд хомӯш кунад шамъи сари болин ро

دزد خاموش کند شمع سر بالین را

Дили соиб чаҳ ғам аз неш маломат дорад ?

دل صائب چه غم از نیش ملامت دارد؟

Нест андешае аз хор , кафи гулчин ро

نیست اندیشه ای از خار، کف گلچین را