Ғам мурдан набӯд ҷони ғами андӯхта ро

غم مردن نبود جان غم اندوخته را

Нест аз барқи хатари мазраъаи сӯхта ро

نیست از برق خطر مزرعه سوخته را

Хомсўзони ҳавас , лоиқи ин доғ наянд

خامسوزان هوس، لایق این داغ نیند

Ҷуз ба ошиқ манимо он рухи афрӯхта ро

جز به عاشق منما آن رخ افروخته را

Даъвии сӯхтагии пеши ман эй лола макун

دعوی سوختگی پیش من ای لاله مکن

Май шиносади дили ман буии дили сӯхта ро

می شناسد دل من بوی دل سوخته را

Шуъла дар сӯхтан аз замзамае холӣ нест

شعله در سوختن از زمزمه ای خالی نیست

Мутриб аз хона буд ошиқи длсўхтаҳ ро

مطرب از خانه بود عاشق دلسوخته را

Ҳасан аз ошиқ маҳҷӯб нагардад ғофил

حسن از عاشق محجوب نگردد غافل

Туъма аз даст буд бози назари дӯхта ро

طعمه از دست بود باز نظر دوخته را

Чаҳ қадари роҳ ба тақлиди тавон паймудан ?

چه قدر راه به تقلید توان پیمودن؟

Риштаи кӯтоҳ буд мурғи нўомўхтаҳ ро

رشته کوتاه بود مرغ نوآموخته را

Барқ дар хирмани арбоб муҳаббат уфтад

برق در خرمن ارباب محبت افتد

Соиб аз дил чу براردи нафаси сӯхта ро

صائب از دل چو برآرد نفس سوخته را