Каҷравии бол ва пар сайраст бади кирдор ро

کجروی بال و پرِ سِیرَست بد کردار را

Ростии санги раҳ рафтор бошад мор ро

راستی سنگِ رهِ رفتار باشد مار را

Коши банди ҳайратӣ бар даст гулчин ме гузошт

کاش بندِ حیرتی بر دست گلچین می‌گذاشت

Он ки май бандад ба рӯй ман дар гулзор ро

آن که می‌بندد به روی من درِ گلزار را

Ҳар сиррӣ дорад дарин бозори савдоӣ дигар

هر سری دارد درین بازار سودای دگر

Ҳар касе бандад ба ойин дигар дастор ро

هر کسی بندد به آیینِ دگر دستار را

намекунад аз тавқи қамарии домҳо дар хок , сарв

می‌کند از طوقِ قمری دام‌ها در خاک، سرو

То ба доми оради магари он сарви хуши рафтор ро

تا به دام آرد مگر آن سروِ خوش رفتار را

Риштаҳо ҳамтоб чун шуд , зуд мегардад яке

رشته‌ها همتاب چون شد، زود می‌گردد یکی

Бо миён ӯст пайванд дигар зуннор ро

با میانِ اوست پیوندِ دگر زُنّار را

Ин сари зулфи парешоне ки дорад буии гул

این سرِ زلفِ پریشانی که دارد بوی گل

намекунад носур , захми рахнаи девор ро

می‌کند ناسور، زخمِ رخنهٔ دیوار را

ё хати ънбрФшон , ё зулф мишкӣн ме шавад

یا خطِ عنبرفشان، یا زلفِ مشکین می‌شود

Пой рафтан нест дӯди оташи рухсор ро

پای رفتن نیست دودِ آتشِ رخسار را

Аз фурӯғи гавҳари худ , зуди соиби рози ишқ

از فروغِ گوهرِ خود، زود صائب راز عشق

намегузорад наъл дар оташи лаби изҳор ро

می‌گذارد نعل در آتش لبِ اظهار را

Хониш
ғзл шморҳ 55 — ъндлӣб ⬇