Лаб мегаван ту хумор кунад тақво ро

لب میگون تو خمار کند تقوی را

Чашми бемори ту орад ба замини исо ро

چشم بیمار تو آرد به زمین عیسی را

Сарв бисёр ба раъное худ ме нозад

سرو بسیار به رعنایی خود می نازد

Ҷилвае сар кун ва кӯтоҳ кун эй даъвӣ ро

جلوه ای سر کن و کوتاه کن ای دعوی را

намекунад ҳасани зи хати сӯрати дигари пайдо

می کند حسن ز خط صورت دیگر پیدا

Қалами мӯии намояди ҳунари Монӣ ро

قلم موی نماید هنر مانی را

Шуълаи шавқи з шамшер нигараданд рӯй

شعله شوق ز شمشیر نگرداند روی

Лн тароне нашавад банди забони Мӯсо ро

لن ترانی نشود بند زبان موسی را

Дар шикасти дили мо саъии фалак биҷо нест

در شکست دل ما سعی فلک بیجا نیست

намекунад оинаи софи хаҷали зангӣ ро

می کند آینه صاف خجل زنگی را

Ҳар ки аз занги дуе оинаро созад пок

هر که از زنگ دویی آینه را سازد پاک

Бинад аз чашми ғизолон , нигаҳи Лайлӣ ро

بیند از چشم غزالان، نگه لیلی را

Ҷилваи субҳи нахустин ба замонӣ накашид

جلوه صبح نخستین به زمانی نکشید

Нафасӣ тира кунад оинаи даъвӣ ро

نفسی تیره کند آینه دعوی را

Гарчи бебол кунад маънии нозуки парвоз

گرچه بی بال کند معنی نازک پرواز

Лафзи покизаи пару бол буд маънӣ ро

لفظ پاکیزه پر و بال بود معنی را

Аҷабӣ нест дили соиб агар ром ту шуд

عجبی نیست دل صائب اگر رام تو شد

Донаи холи ту дар дом кашад ваҳшӣ ро

دانه خال تو در دام کشد وحشی را