Ҳалқа ҳар дар боғӣ нашавад дидаи мо

حلقه هر در باغی نشود دیده ما

Боғи дарбаста буд дидаи пӯшидаи мо

باغ دربسته بود دیده پوشیده ما

Дар дили қонеъ мо нест тазалзулро роҳ

در دل قانع ما نیست تزلزل را راه

Лангари баҳр буд гавҳари санҷидаи мо

لنگر بحر بود گوهر سنجیده ما

Гирд ғурбат кунадаш зиндаи ниҳон дар таҳи хок

گرد غربت کندش زنده نهان در ته خاک

Ғам ба ҳар ҷо ки равад аз дили ғами дидаи мо

غم به هر جا که رود از دل غم دیده ما

Лаълу ёқӯт ба мизони ҷунуни санг кам аст

لعل و یاقوت به میزان جنون سنگ کم است

Санги атфол буд гавҳари санҷидаи мо

سنگ اطفال بود گوهر سنجیده ما

Хирмани сӯхта аз барқ чаҳ парво дорад ?

خرمن سوخته از برق چه پروا دارد؟

Ғами олам чаҳ кунад бо дили ғами дидаи мо

غم عالم چه کند با دل غم دیده ما

Гарчи чун сарв надорем дарин боғи барӣ

گرچه چون سرو نداریم درین باغ بری

наме тавон чиди гул аз домани барчӣдаи мо

می توان چید گل از دامن برچیده ما

Кор эксир кунад ранги тиллои соиб

کار اکسیر کند رنگ طلایی صائب

Мижа заррин шавад аз барги хазони дидаи мо

مژه زرین شود از برگ خزان دیده ما