Ҳаст чун токи пар аз бодаи рагу решаи мо

هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما

Пеши хами гардани худ каҷ накунад шишаи мо

پیش خم گردن خود کج نکند شیشه ما

Олам аз ҷилва маънӣаст хиёбони биҳишт

عالم از جلوه معنی است خیابان بهشت

Ки насими саҳар ӯ буд андешаи мо

که نسیم سحر او بود اندیشه ما

Қабзаи хоки куҷои домани моро гирад ?

قبضه خاک کجا دامن ما را گیرد؟

Гирдбодем ки дар рақс буд решаи мо

گردبادیم که در رقص بود ریشه ما

Даҳани тешаи Фарҳод ба хӯн ширин шуд

دهن تیشه فرهاد به خون شیرین شد

Ба чаҳ умед кунад кор , ҳунарпешаи мо ?

به چه امید کند کار، هنرپیشه ما؟

Хуш буд дар қадами соФдлони ҷон додан

خوش بود در قدم صافدلان جان دادن

Кош дар пой хам мешаканд шишаи мо

کاش در پای خم می شکند شیشه ما

Бесутуни теғ ба гардан кунад истиқболаш

بیستون تیغ به گردن کند استقبالش

Чини ҷавҳар чу ба абрӯ фиканд тешаи мо

چین جوهر چو به ابرو فکند تیشه ما

Тани мо аз алифи захм , Нитсаатон шуда аст

تن ما از الف زخم، نیستان شده است

Дили мо шеру тани захмии мо бешаи мо

دل ما شیر و تن زخمی ما بیشه ما

( донаи сӯхта аз барқ наме андешад

(دانه سوخته از برق نمی اندیشد

Ғами олам чаҳ кунад бо дили ғами пешаи мо ? )

غم عالم چه کند با دل غم پیشه ما؟)

( лолаи мо ба ҷигари доғ палангон дорад

(لاله ما به جگر داغ پلنگان دارد

Панҷа дар панҷа шерон фиканд решаи мо )

پنجه در پنجه شیران فکند ریشه ما)

Сари мардонаи хами боди саломати соиб

سر مردانه خم باد سلامت صائب

Мӯҳтасиб кист ки бар санг занад шишаи мо

محتسب کیست که بر سنگ زند شیشه ما