Об ҳайвон занад об дар майхонаи мо

آب حیوان زند آب در میخانه ما

намегазад Хизри лаб аз ҳасрати паймонаи мо

می گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما

Аз сари шиша агар пунба бигирад соқӣ

از سر شیشه اگر پنبه بگیرد ساقی

Гул абрӣ шавад аз гиряи мастонаи мо

گل ابری شود از گریه مستانه ما

Дар дил мо набӯд манзалатии дунё ро

در دل ما نبود منزلتی دنیا را

Ганҷи афтодаи зи тоқи дили вайронаи мо

گنج افتاده ز طاق دل ویرانه ما

Донаи сӯхтаи хол , пару боли расонад

دانه سوخته خال، پر و بال رساند

Бар лаби кишти ҳамон хол буд донаи мо

بر لب کشت همان خال بود دانه ما

Чанд аз давр касе даст бар оташ дорад ?

چند از دور کسی دست بر آتش دارد؟

Риштаи Фрсўд адаб шуд пари парвонаи мо

رشته فرسود ادب شد پر پروانه ما

Соиб аз бас ки парешонеи хотир ҷамъ аст

صائب از بس که پریشانی خاطر جمع است

Ҷғд ваҳшат кунад аз сояи вайронаи мо

جغد وحشت کند از سایه ویرانه ما