Сайлро ганҷи шуморади дили вайронаи мо

سیل را گنج شمارد دل ویرانه ما

Барқро танг дар оғӯш кашад донаи мо

برق را تنگ در آغوش کشد دانه ما

Аз дилу чашм буд шишау паймонаи мо

از دل و چشم بود شیشه و پیمانه ما

На фалаки мавҷ ҳубобӣаст зи майхонаи мо

نه فلک موج حبابی است ز میخانه ما

Ду ҷаҳон дар назари мо ду саф мижгон аст

دو جهان در نظر ما دو صف مژگان است

Нур ҳал карда буд бодаи майхонаи мо

نور حل کرده بود باده میخانه ما

Шиква дар машраби мо сӯхта ҷонон куфраст

شکوه در مشرب ما سوخته جانان کفرست

Шамъ доғаст зи хомӯшии парвонаи мо

شمع داغ است ز خاموشی پروانه ما

Зери шамшери ҳаводиси мижа бар ҳам назанем

زیر شمشیر حوادث مژه بر هم نزنیم

Бар рухи сайл кушодааст дар хонаи мо

بر رخ سیل گشاده است در خانه ما

Муҳраи гули паии бозичаи атфол хуш аст

مهره گل پی بازیچه اطفال خوش است

Дили сад пора буд сбҳаҳи сад донаи мо

دل صد پاره بود سبحه صد دانه ما

Рӯзгорӣаст ки дар дайри Муғон май резад

روزگاری است که در دیر مغان می ریزد

Об бар дасти сабу , гиряи мастонаи мо

آب بر دست سبو، گریه مستانه ما

Нисбати сайл ба ин хонау маҳтоб яке аст

نسبت سیل به این خانه و مهتاب یکی است

Душман аз дӯст надонад дили девонаи мо

دشمن از دوست نداند دل دیوانه ما

Айш дар кулбаи мо бе сарви поён фарш аст

عیش در کلبه ما بی سرو پایان فرش است

намеравад рӯ ба қафои сайли зи вайронаи мо

می رود رو به قفا سیل ز ویرانه ما

Гирдбодӣ шаваду доман саҳро гирад

گردبادی شود و دامن صحرا گیرد

Гар ба девор фитад сояи девонаи мо

گر به دیوار فتد سایه دیوانه ما

Тира рӯзем вале шаби ҳамаи шаб май сӯзад

تیره روزیم ولی شب همه شب می سوزد

Шамъи кофурии маҳтоб ба вайронаи мо

شمع کافوری مهتاب به ویرانه ما

Пардаи гӯш агар бол самандар гардад

پرده گوش اگر بال سمندر گردد

Таб кунад аз асари гармии афсонаи мо

تب کند از اثر گرمی افسانه ما

Рӯй дар домани саҳроӣ ҷунун оварда аст

روی در دامن صحرای جنون آورده است

Каъба аз ҳасани худододи снмхонаҳи мо

کعبه از حسن خداداد صنمخانه ما

Нест дар олами инсофи азизии соиб

نیست در عالم انصاف عزیزی صائب

Ошноӣ ки шавад маънии бегонаи мо

آشنایی که شود معنی بیگانه ما