Равшанаст аз дил бе кӣнаи мо синаи мо

روشن است از دل بی کینه ما سینه ما

Гавҳари мости чароғи дили ганҷинаи мо

گوهر ماست چراغ دل گنجینه ما

Гарчи дар нофаи мо ҷузи ҷигар сӯхта нест

گرچه در نافه ما جز جگر سوخته نیست

Ҷигари нофа буд доғи зи пашминаи мо

جگر نافه بود داغ ز پشمینه ما

( субҳи шанбе ба назар ҷилва кунад мисатон ро

(صبح شنبه به نظر جلوه کند مستان را

Аз фурӯғ май гулгуни шаби одинаи мо )

از فروغ می گلگون شب آدینه ما)

Гар шавад муваҷҷаҳи дарёии ҳаводиси сайқал

گر شود موجه دریای حوادث صیقل

Нест мумкин ки шавад сайқалии ойӣнаи мо

نیست ممکن که شود صیقلی آیینه ما

Дили моро башикан гавҳар агар май хоҳӣ

دل ما را بشکن گوهر اگر می خواهی

Ки шикастаст калид дар ганҷинаи мо

که شکست است کلید در گنجینه ما

Ҷой шукраст ки имсол шуд аз гардиши чарх

جای شکرست که امسال شد از گردش چرخ

Чун май куҳнаи гуворои ғами деринаи мо

چون می کهنه گوارا غم دیرینه ما

Чашми захмии зи гаронони ҷаҳон гар нарасад

چشم زخمی ز گرانان جهان گر نرسد

Хатар аз санг надорад дили ойӣнаи мо

خطر از سنگ ندارد دل آیینه ما

Ҳар камондор ки аз дасти қазо қабза гирифт

هر کماندار که از دست قضا قبضه گرفت

намекунад дасти равон бар варақи синаи мо

می کند دست روان بر ورق سینه ما

Кор фонӯс кунад дар дили шабҳо соиб

کار فانوس کند در دل شبها صائب

Хонаи мо зи сафои дил бе кӣнаи мо

خانه ما ز صفای دل بی کینه ما