Гирди андӯҳи пазиради зи тараби синаи мо

گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما

Сабзӣ бахт шавад занг бар ойӣнаи мо

سبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما

Рӯзи таътил ба ърФонкдаҳ машраб нест

روز تعطیل به عرفانکده مشرب نیست

Субҳи шанбе хаҷаласт аз шаби одинаи мо

صبح شنبه خجل است از شب آدینه ما

Ҳамчуи хуршед буд бар ҳамаи олами равшан

همچو خورشید بود بر همه عالم روشن

Ки май куҳна буд ҳамдами деринаи мо

که می کهنه بود همدم دیرینه ما

Сарфа аз мо набарди хасм ба рӯбаҳи бозӣ

صرفه از ما نبرد خصم به روبه بازی

Нохун шер даманд зи ҷигари кӣнаи мо

ناخن شیر دماند ز جگر کینه ما

Соиб аз файзи ҳаводории он зулфи сиёҳ

صائب از فیض هواداری آن زلف سیاه

Нофаи машк буд хирқаи пашминаи мо

نافه مشک بود خرقه پشمینه ما

Хониш
ғзл шморҳ 568 — ъндлӣб ⬇