Аз бисоти фалаки он сӯй буд бозии мо

از بساط فلک آن سوی بود بازی ما

Шаш ҷиҳат кист ба шшдр фиканд бозии мо ?

شش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟

Мо ҳарифони куҳансол ҷаҳон азалем

ما حریفان کهنسال جهان ازلیم

Тифли шаш рӯзаи олами надиҳади бозии мо

طفل شش روزه عالم ندهد بازی ما

Таҳта нақш муродаст дили содаи дилон

تخته نقش مرادست دل ساده دلان

Бозӣ худ диҳад он кас ки диҳад бозии мо

بازی خود دهد آن کس که دهد بازی ما

Қӯти бозуии иқбол , расо афтода аст

قوت بازوی اقبال، رسا افتاده است

Нест муҳтоҷ ба таълиму мадади бозии мо

نیست محتاج به تعلیم و مدد بازی ما

Хонаи прдохтгоними дарин бозӣгоҳ

خانه پرداختگانیم درین بازیگاه

Дили зи бозича гардун нахурд бозии мо

دل ز بازیچه گردون نخورد بازی ما

Перӣу Тифли мизоҷӣ ба ҳам омехта ем

پیری و طفل مزاجی به هم آمیخته ایم

То шаби марг ба охир нарасад бозии мо

تا شب مرگ به آخر نرسد بازی ما

Рӯзгорӣаст ба гардуни дағои ҳам нрдим

روزگاری است به گردون دغا هم نردیم

Аҷабӣ нест агар пухта буд бозии мо

عجبی نیست اگر پخته بود بازی ما

Чун зар қалб надорем ба худ умедӣ

چون زر قلب نداریم به خود امیدی

Дар шаби тори ҷаҳон то ки хӯрд бозии мо ?

در شب تار جهان تا که خورد بازی ما؟

Зоҳиру ботини мо оинаи икдгрнд

ظاهر و باطن ما آینه یکدگرند

Хок дар чашми ҳарифӣ ки диҳад бозии мо

خاک در چشم حریفی که دهد بازی ما

Буд мо маҳз намӯдаст , саробем сароб

بود ما محض نمودست، سرابیم سراب

Ҷой раҳмаст бар он кас ки хӯрд бозии мо

جای رحم است بر آن کس که خورد بازی ما

Ҷомаро пардаи дарвешии худ сохта ем

جامه را پرده درویشی خود ساخته ایم

Надиҳади фақр ба ташриф намад , бозии мо

ندهد فقر به تشریف نمد، بازی ما

Чаҳ хаёласт ки аз пой нишинад соиб

چه خیال است که از پای نشیند صائب

То ба ҳар кӯча чу Тифлон надӯд бозии мо

تا به هر کوچه چو طفلان ندود بازی ما