Аҷаб ки як дили хуш дар ҷаҳон шавад пайдо

عجب که یک دلِ خوش در جهان شود پیدا

зи шӯраи зори куҷо гулистон шавад пайдо ?

ز شوره‌زار کجا گلسِتان شود پیدا؟

Мада чу тири ҳавоӣ ба боди умри азиз

مده چو تیرِ هوایی به بادْ عمرِ عزیز

Кашида дори камон то нишон шавад пайдо

کشیده دارْ کمان تا نشان شود پیدا

Мазан чу теғ ба ҳар санги гавҳари худ ро

مزن چو تیغ به هر سنگْ گوهرِ خود را

Хамӯш бош ки санг Фсон шавад пайдо

خموش باش که سنگِ فسان شود پیدا

Азизи дор чу эксири хоксорон ро

عزیز دار چو اکسیر خاکساران را

Ки моҳи Миср дар ин корвон шавад пайдо

که ماه مصر در این کاروان شود پیدا

Каҷӣу ростии халқро маҳак сафараст

کجیّ و راستی خلق را محک سَفَرَست

Ки ҳоли тири ҷудо аз камон шавад пайдо

که حالِ تیرِ جدا از کمان شود پیدا

зи чеҳрасозӣ гули матлаби баҳор ин аст

ز چهره‌سازیِ گل مطلبِ بهار این است

Ки андалеб дар ин гулистон шавад пайдо

که عندلیب در این گلسِتان شود پیدا

Чаҳ хомаҳо ки дар иншоӣ шавқ шуд кӯтоҳ

چه خامه‌ها که در انشایِ شوق شد کوتاه

Нашуд ки ширӣ аз ин Нитсаатон шавад пайдо

نشد که شیری از این نیسِتان شود پیدا

Ҳузур , пардаи бенаии сету пунбаи гӯш

حضور، پردهٔ بیناییَ‌ست و پنبهٔ گوش

Ки қадари булбули мо дар хазон шавад пайдо

که قدرِ بلبلِ  ما در خزان شود پیدا

зи ҳам ҷудо набӯд нӯшу неши ин гулшан

ز هم جدا نَبُود نوش و نیشِ این گلشن

Ки вақт чидани гул боғбон шавад пайдо

که وقتِ چیدنِ گلْ باغبان شود پیدا

Чунин ки ҳиммати моро баланд сохта анд

چنین که همت ما را بلند ساخته‌اند

Аҷаб ки матлаби мо дар ҷаҳон шавад пайдо

عجب که مطلبِ ما در جهان شود پیدا

Агар ту оинаи синаро кунӣ пардоз

اگر تو آینهٔ سینه را کنی پرداز

Ҳазор тӯтии ширин забон шавад пайдо

هزار طوطیِ شیرین‌زبان شود پیدا

Кадоми нӯш ки дар ваии наҳуфта нешӣ нест ?

کدام نوش که در وی نهفته نیشی نیست؟

Нифоқи бештар аз дӯстон шавад пайдо

نفاقِ بیشتر از دوستان شود پیدا

Тавон бурид чу миқрози соиб аз олам

توان برید چو مقراض صائب از عالم

Дар ин замона агар ҳамзабон шавад пайдо

در این زمانه اگر همزبان شود پیدا