Чаҳ мекунанд ҳарифони ишқи саҳборо ?
چه می کنند حریفان عشق صهبا را؟
Ки оташ аз дил хешаст ҷӯши дарё ро
که آتش از دل خویش است جوش دریا را
зи чархи шиша ва аз офтоб соғар кун
ز چرخ شیشه و از آفتاب ساغر کن
Ба тоқ нисён бигзор ҷому мино ро
به طاق نسیان بگذار جام و مینا را
Фасод рӯй замин аз шароб ме зояд
فساد روی زمین از شراب می زاید
Кадоми дев ки дар шиша нест саҳборо ?
کدام دیو که در شیشه نیست صهبا را؟
Ба ломакон фитад эй оҳи гарм агар роҳат
به لامکان فتد ای آه گرم اگر راهت
зи мо дуо бирасон он баланди боло ро
ز ما دعا برسان آن بلند بالا را
зи оташи дили ман дастро нигаҳ доред
ز آتش دل من دست را نگه دارید
Ки доғ мекунад ин лолаи санги хоро ро
که داغ می کند این لاله سنگ خارا را
зи ҳалқа гарчи саропоӣ чашм гардӣда аст
ز حلقه گرچه سراپای چشم گردیده است
Ҳануз зулф надидааст он саропо ро
هنوز زلف ندیده است آن سراپا را
Ҳаловати сухани талхро з ошиқ пресс
حلاوت سخن تلخ را ز عاشق پرس
з моҳён баталаб таъми оби дарё ро
ز ماهیان بطلب طعم آب دریا را
зи ҷои гарм ба талхии з хоб ме хезанд
ز جای گرم به تلخی ز خواب می خیزند
Мсози гарми дарин тираи хокдони ҷо ро
مساز گرم درین تیره خاکدان جا را
Сиёҳии назар аз икдгр наме гусалад
سیاهی نظر از یکدگر نمی گسلد
Чаҳ ҳоҷатаст ба раҳбари ҷамоли слмиро ?
چه حاجت است به رهبر جمال سلمی را؟
Ба қадари равзан доғаст равшанои дил
به قدر روزن داغ است روشنایی دل
Мабанд бар рухи худ ин хуҷастаи дарҳо ро
مبند بر رخ خود این خجسته درها را
Шикастаи болии моро чаҳ нисбатаст ба ӯ ?
شکسته بالی ما را چه نسبت است به او؟
Ки ҳаст болу пари сайр , номи анқо ро
که هست بال و پر سیر، نام عنقا را
Ба зӯри ақли тавон хашмро фурӯ хӯрдан
به زور عقل توان خشم را فرو خوردن
з саҳар нест муҳобои Асои Мӯсо ро
ز سحر نیست محابا عصای موسی را
Ба шӯри ҳашар назар нест ишқро соиб
به شور حشر نظر نیست عشق را صائب
Намаки зи хеш буд дигҷўши дарё ро
نمک ز خویش بود دیگجوش دریا را