Ишқи кӯ то гарм созад ин дили ранҷур ро

عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

Дар ҳарими синаи афрӯзади чароғи тавр ро

در حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را

Ҳайратӣ дорам ки бо ин ншأаҳи саршори ишқ

حیرتی دارم که با این نشأه سرشارِ عشق

Дор чун бар дӯш худ дорад сари Мансур ро

دار چون بر دوشِ خود دارد سرِ منصور را

Чанд аз ҳар кавкабии нешӣ ба чашм ман хӯрд ?

چند از هر کوکبی نیشی به چشمِ من خورد؟

Вақт шуд котши занами ин хонаи занбӯр ро

وقت شد کآتش زنم این خانهٔ زنبور را

эй масеҳо аз алоҷами даст кӯтаҳ кун ки нест

ای مسیحا از علاجم دست کوته‌کن که نیست

Сандалӣ аз лои хами беҳтари сари махмур ро

صندلی از لای خُم بهتر سَرِ مخمور را

Чун з дил омад ғубори хати мишкӣни туро ?

چون ز دل آمد غبارِ خطِ مشکینِ ترا؟

Каз назар пинҳон кунад дилхуш кун сад мӯр ро

کز نظر پنهان کند دلخوش‌کنِ صد مور را