Нест аз санги маломати ғами сари пари шӯр ро

نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

Кас натарсондааст аз ратли гарони махмур ро

کس نترسانده است از رطلِ گران مخمور را

Мо ба доғ худ хушем эй субҳи даст аз мо бидор

ما به داغِ خود خوشیم ای صبح دست از ما بدار

Сарфи доғ меҳр кун ин марҳами кофур ро

صرفِ داغِ مُهر کن این مرهمِ کافور را

Чархи оҷизи каш чаро дар хок ва хӯнам мекашад ?

چرخِ عاجز‌کُش چرا در خاک و خونم می‌کشد؟

Пои ман дасти ҳимоят буд доими мӯр ро

پای من دستِ حمایت بود دایم مور را

Қаҳрамони ишқ ҳар ҷои маҷлис ороӣ кунад

قهرمانِ عشق هر جا مجلس‌آرایی کند

Чинӣ мӯдор медонад сари фағфур ро

چینی مودار می‌داند سرِ فغفور را

Нафасро бдхў ба нозу неъмат дунё макун

نفس را بدخو به ناز و نعمتِ دنیا مکن

Обу нони сайр , коҳил мекунад муздур ро

آب و نانِ سیر، کاهل می‌کند مزدور را

Ҳасан агар инасту ъолмсўзии рухсори ин

حسن اگر این است و عالمسوزیِ رخسار این

намекашад бе тобии ғайрати чароғи тавр ро

می‌کُشد بی‌تابیِ غیرت چراغِ طور را

Рутбаи афкори соибро чаҳ медонад ҳасуд ?

رتبهٔ افکار صائب را چه می‌داند حسود؟

Баҳрае аз ҳасан Юсуф нест чашми кӯр ро

بهره‌ای از حُسنِ یوسف نیست چشمِ کور را