зи дарду доғ чаҳ парвост дрдпрўрро ?

ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟

Ки оби зиндагии оташ буд самандар ро

که آب زندگی آتش بود سمندر را

Май шабона ба кайфият сабӯҳӣ нест

می شبانه به کیفیت صبوحی نیست

Чаҳ нисбатаст ба анбар , баҳори анбарро ?

چه نسبت است به عنبر، بهار عنبر را؟

Ба хокмоли ҳаводис сабур бош ки нест

به خاکمال حوادث صبور باش که نیست

Ба аз ғубори ятемии либос , гавҳар ро

به از غبار یتیمی لباس، گوهر را

Бар он кушода ҷабинаст оби талхи ҳалол

بر آن گشاده جبین است آب تلخ حلال

Ки нақл бода кунад чашми шӯри ахтар ро

که نقل باده کند چشم شور اختر را

Ба ҳасани халқи тавон растан аз гронҷонӣ

به حسن خلق توان رستن از گرانجانی

зи буии авди сбкрўҳи сози миҷмар ро

ز بوی عود سبکروح ساز مجمر را

Ба гулшанӣ ки ниҳоли ту ҷилва гар гардад

به گلشنی که نهال تو جلوه گر گردد

Ба сина мушт шавад бори дили санавбар ро

به سینه مشت شود بار دل صنوبر را

Мҷуи зи умри муқаддари фузун ки ин хоҳиш

مجو ز عمر مقدر فزون که این خواهش

Сиёҳ кард ҷаҳон дар назари Сикандар ро

سیاه کرد جهان در نظر سکندر را

Ҳумои зи мардуми озода рост ме гузарад

هما ز مردم آزاده راست می گذرد

Сар бурӣда наёяд ба кор , афсар ро

سر بریده نیاید به کار، افسر را

Буруни хиром ки аз интизори ҷилваи ту

برون خرام که از انتظار جلوه تو

Нафаси гиреҳ шуда дар синаи субҳи маҳшар ро

نفس گره شده در سینه صبح محشر را

Чу мӯ сифед шавад , даст аз хизоб бишӯй

چو مو سفید شود، دست از خضاب بشوی

Ниҳон макун ба шаби тира , субҳи анварро ?

نهان مکن به شب تیره، صبح انور را؟

Сафои мӯии сифед аз сиёҳ камтар нест

صفای موی سفید از سیاه کمتر نیست

Чаҳ нисбатаст ба анбар , баҳори анбарро ?

چه نسبت است به عنبر، بهار عنبر را؟

Магари ҳаловат азон лаъл шаккарин дуздед ?

مگر حلاوت ازان لعل شکرین دزدید؟

Ки неи шикаст ба нохун , замонаи шукр ро

که نی شکست به ناخن، زمانه شکر را

зи бахти тираи дил хеш мехӯрам соиб

ز بخت تیره دل خویش می خورم صائب

Ҳаёт агар чаҳ з хокистараст ахгар ро

حیات اگر چه ز خاکسترست اخگر را