зи ишқ , синаи пари доғ гулшанӣаст маро

ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرا

Ба боғи хулди з ҳар доғ равзанӣаст маро

به باغ خلد ز هر داغ روزنی است مرا

Чаро ба ақли зи девонагии паноҳ барам ?

چرا به عقل ز دیوانگی پناه برم؟

Ки аз ҷунун , даҳани шер мأмнӣаст маро

که از جنون، دهن شیر مأمنی است مرا

Чу шамъ , мади ҳаётам буд зи риштаи ашк

چو شمع، مد حیاتم بود ز رشته اشک

Ба дида ҳар мижа беашк сӯзанӣаст маро

به دیده هر مژه بی اشک سوزنی است مرا

Ҳамон зи бахти сияҳи пеши по наме байнам

همان ز بخت سیه پیش پا نمی بینم

Агар чаҳ ҳар сари мӯи шамъ равшанӣаст маро

اگر چه هر سر مو شمع روشنی است مرا

Хиҷолати гунаҳ аз теғи ҷонгдозтрст

خجالت گنه از تیغ جانگدازترست

Гузаштан аз сари тақсир , куштанӣаст маро

گذشتن از سر تقصیر، کشتنی است مرا

Кунам чигуна адои шукри дасту теғи туро ?

کنم چگونه ادا شکر دست و تیغ ترا؟

Ки ҳар шикофи зи дили субҳ равшанӣаст маро

که هر شکاف ز دل صبح روشنی است مرا

Наме пурд ба пари коҳи дигарон чашмам

نمی پرد به پر کاه دیگران چشمم

зи сайри чашмӣ , ҳар дона хирманӣаст маро

ز سیر چشمی، هر دانه خرمنی است مرا

Магар ба болу пари бихўдии расм ҷое

مگر به بال و پر بیخودی رسم جایی

Вагарнаи нақши қадами чоҳ бежанӣаст маро

وگرنه نقش قدم چاه بیژنی است مرا

зи бори дил чу санавбари дарин шукуфтаи чаман

ز بار دل چو صنوبر درین شکفته چمن

Наҳуфта дар таҳ ҳар барг шеванӣаст маро

نهفته در ته هر برگ شیونی است مرا

зи ҳарфи сарди маломатгарон чаро ларзам ?

ز حرف سرد ملامتگران چرا لرزم؟

Ба оташи ҷигари гарм , доманӣаст маро

به آتش جگر گرم، دامنی است مرا

Ба гирди каъбаи мақсӯд чун расми соиб ?

به گرد کعبه مقصود چون رسم صائب؟

зи азми суст ба ҳар гом раҳзанӣаст маро

ز عزم سست به هر گام رهزنی است مرا