зи дарду доғ муҳаббат сириштаанд маро

ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

Дар офтоби қиёмат бириштаанд маро

در آفتاب قیامت برشته اند مرا

Дил аз мушоҳидаи ман кабоб ме гардад

دل از مشاهده من کباب می گردد

Ба оби чашм ятемон сириштаанд маро

به آب چشم یتیمان سرشته اند مرا

Фанои ман ба насими баҳона Эй бандаст

فنای من به نسیم بهانه ای بندست

Ба хок бо сари нохун навиштаанд маро

به خاک با سر ناخن نوشته اند مرا

Чигуна сабз шавад донаам , ки лолаи рухон

چگونه سبز شود دانه ام، که لاله رخان

Ба рӯй гарм , мукаррар бириштаанд маро

به روی گرم، مکرر برشته اند مرا

зи ман ба нуктаи рангин чу лолаи қонеъи шӯ

ز من به نکته رنگین چو لاله قانع شو

Ки аз барои дрўдн накуштаанд маро

که از برای درودن نکشته اند مرا

Ба кори бахя захмӣ наомадам ҳаргиз

به کار بخیه زخمی نیامدم هرگز

Азин чаҳ суд ки ҳамвор риштаанд маро ?

ازین چه سود که هموار رشته اند مرا؟

Ғаниматаст ки корогҳони олами ғайб

غنیمت است که کارآگهان عالم غیب

Ба ҳоли хеш чу соиб наҳаштаанд маро

به حال خویش چو صائب نهشته اند مرا